6 . او در فصل پنجم كتاب خود ، از طريق سعيد بن جبير از ابن عباس آورده است كه : « آن مقدار از آيات قرآن كه در حق على عليه السّلام نازل شده ، دربارهء هيچكس نازل نشده است » .
7 . مجاهد مىگويد : « دربارهء على هفتاد آيه نازل شده است ؛ بىآنكه كسى در آنها ، با او شريك باشد » . همچنين مىگويد : « خداوند هيچ آيهاى را فرو نفرستاد مگر آنكه على عليه السّلام در رأس آن بوده است » .
8 . ابن ابى ليلى نيز مىگويد : « در حق على عليه السّلام هشتاد آيهء برگزيده در قرآن نازل شده است بىآنكه كسى از اين امت با او شريك باشد » .
9 . همو از امام على بن الحسين عليه السّلام روايت كرده است كه : « قرآن بر ما نازل شد و تكريمهاى آن ، مربوط به ماست » . « 1 »
روايات صحيحهء ديگرى كه حسكانى در كتاب خود براساس ترتيب سورههاى قرآن آورده است كه مجموع آنها بيش از هزار و صد و شصت روايت است و او آنها را از منابعى كه نزد شيعه و سنى معتبر است نقل كرده نيز از اين جمله است .
10 . به بيانى شاملتر ، در اين معنا ، از ائمه عليهم السّلام چنين رسيده است : « هرگاه شنيدى خداوند كسانى را از اين امت به نيكى ياد كرده است بدان كه ما از ايشانيم و هرگاه شنيدى كه از گروهى ؛ درگذشته ، به بدى ياد كرده است ، آنان دشمنان ما هستند » . « 2 »
اين حديث ، به مسألهء « حبّ و بغض فى اللّه » باز مىگردد و در رواياتى فراوان و قانعكننده ، چنين رسيده است : « آيا دين ، جز حبّ و بغض براى خدا چيز ديگرى است » . « 3 »
هامش
( 1 ) . شواهد التنزيل ، ج 1 ، ص 42 - 39 .
( 2 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 13 ، شمارهء 3 .
( 3 ) . ر . ك : الكافى ، ج 2 ، ص 124 ، باب « الحبّ فى اللّه و البغض فى اللّه » . امام صادق عليه السّلام فرمود : « هركس براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمنى كند و براى خدا چيزى عطا كند از جملهء كسانى است كه ايمانشان كامل شده است » و فرمود : « از محكمترين ريسمانهاى ايمان اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى و براى خدا عطا كنى و براى خدا از دادن امتناع ورزى » ؛ و در حديث ديگر فرمود : « آيا ايمان جز حبّ و بغض است ؟ » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « محكمترين ريسمان دين ، دوستى و دشمنى براى خداست » . امام -