مىگيرد و همهء اينها در امام آشكار جمع شده است » .
علامه مجلسى به استناد آيهء شريفه
« وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ »
« 1 » استظهار كرده كه تبديل كتاب به امام در كلام امام عليه السّلام ، تفسير آيه بوده است و اين ادعا را با روايتى كه از عامه و خاصه دربارهء آيه رسيده تأييد كرده است . مضمون اين روايت اين است : وقتى اين آيه نازل شد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با اشاره به على عليه السّلام فرمود : « اين ، امام مبين است » . « 2 »
امّا محدث نورى از اين استظهار لطيف خرسند نبوده و در تعليقى كه بر آن نوشته ، آورده است : اين تأييد ، خدشهپذير است . « 3 » مقصود او اين است كه اين روايت دال بر تحريف است نه چيز ديگر .
7 . كلينى ، از ابو حمزهء ثمالى روايت كرده كه امام باقر عليه السّلام ذيل آيه شريفه :
« هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُوا »
فرمود : « بولاية على » ؛ آنگاه بقيهء آيه را تلاوت فرمود :
« قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ »
« 4 » و اين بيان بارزترين مصاديق كفر به خداوند است ؛ زيرا انكار ولايت ولىّ خدا در حقيقت انكار بزرگترين شعائر او در زمين است .
كلينى همچنين در كتاب الحجه از طريق محمد بن عبد الرحمان روايت كرده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « ولايت ما همان ولايت خداوند است كه خداوند هيچ پيامبرى را برنينگيخت مگر به آن » . « 5 »
اين حقيقتى است كه هيچجاى شك در آن نيست ؛ چون اثر ، از آن مؤثر است و ردّ اثر در حقيقت انكار مؤثر است . بنابراين آنچه در روايت آمده ، تفسير محض است ؛ در حالىكه محدث نورى بيهوده مىكوشد اثبات كند اين عبارت جزو قرآن بوده است . « 6 »
8 . همچنين كلينى از طريق ثمالى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده است كه در ذيل آيهء
هامش
( 1 ) . يس 36 : 12 .
( 2 ) . ر . ك : تفسير برهان ، ج 4 ، ص 6 و 7 . مرآة العقول ، ج 26 ، ص 322 - 320 .
( 3 ) . فصل الخطاب ، ص 284 .
( 4 ) . حج 22 : 19 . ر . ك : الكافى ، ج 1 ، ص 422 ، شماره 51 .
( 5 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 437 ، شماره 3 .
( 6 ) . فصل الخطاب ، ص 309 .