شيعه نسبت دهند .
خداى تعالى مىفرمايد :
« إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ ؛
« 1 » آنان كه به آيات الهى ايمان ندارند دروغ مىبافند » . سفاهت و حماقت و آلودگى باطن در وجود كسانى چون صاحب دبستان المذاهب جمع شده و ميوهاى چنين تلخ بار آورده است .
از اينها گذشته ، معانى « دو نورى كه - در اين سوره ادعا شده است - از آسمان فرود مىآيند و آيات الهى را تلاوت مىكنند و مردم را از عذاب برحذر مىدارند » چيست ؟
معانى جملهء « آنان كه به عهد خداوند و پيامبر او - در آيات - وفا كردهاند » چيست ؟ معناى « و برگزيد از فرشتگان و قرار داد از مؤمنان آنان را كه در خلق اويند » چيست ؟ و چگونه است كه خبر « كان » در جملهء « كانوا معرضون » منصوب نشده است ؟ جملهء « ما از ستم او غافل نيستيم » به چه معناست ؟ و چگونه ممكن است در آيات بينات كسى مؤمن بميرد ؟ معناى « بر هارون بغى كردند » چيست ؟ جملهء « هر آينه ما به تو حكم داديم مثل كسانى كه پيشتر بودند » به چه معناست ؟ و جملهء « از ايشان براى تو وصى قرار داديم » يعنى چه ؟ چرا خبر « انّ » در جملهء إنّ عليّا قانتا ساجدا » منصوب است ؟ و چرا آنان كه ستم روا داشتند برابرند ؟
علامه بلاغى مىگويد : « شايد معنا در بطن شاعر نهفته باشد . اين بخشى از گفتارى است كه مىتوان دربارهء اين عبارات مسخرهآميز به ميان آورد . صاحب فصل الخطاب از جمله محدثان پركار است و حديث فراوان روايت مىكند و در گردآورى شواذّ بسيار كوشاست . او گمشدهء خود را در امثال اينگونه منقولات در كتاب دبستان المذاهب جستجو مىكند و با اين حال مىگويد : اثرى از اين سخنان در كتب شيعه يافت نمىشود .
صاحب دبستان از كجا اين نسبت را به شيعه داده و در كدام كتاب شيعه چنين مطلبى را يافته است ؟ اينان چه بسيار گفتههاى دروغين را به شيعه نسبت دادهاند » . « 2 »
هامش
( 1 ) . نحل 16 : 105 .
( 2 ) . مقدمهء آلاء الرحمان ، ج 1 ، ص 25 - 24 ( امر پنجم ) .