در تفسير روح المعانى محمود آلوسى بغدادى ( م 1270 ) اين نسبت به كتاب مثالب داده شده است و جز او و صاحب دبستان المذاهب فرد ديگرى اين نسبت را نداده است . آلوسى نيز همچون صاحب دبستان المذاهب به دروغ اين نسبت را روا داشته است . « 1 »
در كتاب مثالب النواصب نيز كه اخيرا در هند به دست آمد و اينجانب دو نسخهء خطى آن را « 2 » مورد دقت قرار دادم نه تنها اثرى از اين سورهء ساختگى وجود ندارد ، بلكه دلايل فراوان بر عدم تحريف قرآن آورده و همچون سيد مرتضى اثبات كرده است كه قرآن - همينگونه كه هست و بدون هيچ تغييرى - از زمان پيامبر تاكنون محفوظ و مصون مانده است .
در كتاب متشابهات القرآن نيز بر اين أمر تأكيد شده است . « 3 » لذا چگونه مىتوان باور كرد كه صاحب مثالب با اين تأكيد فراوان ، سورهاى به نام ولايت را در كتاب خود بياورد و اكنون يافت نشود .
روشن است كه سورهء مورد ادعا ، سخنى است ساختگى و از حد بافتههاى ركيك و تعبيرهاى ناراست تجاوز نمىكند و اصل و اساس درستى ندارد . اين سوره با قواعد اوليهء اعراب نيز ناسازگار است تا چه رسد به آنكه از اسلوب بلندى - مانند سبك قرآن - بهره داشته باشد . اين موضوع ، بر غرابت انتساب اين سوره به گروهى از شيعيان مىافزايد ؛ زيرا شيعيان - باوجود اختلافاتى كه در بين برخى از گروههاى آنان وجود دارد - همواره بهعنوان نقد و بررسى و استادان ادب و بيان و آگاهان به قواعد و ساختار زبان عربى شناخته شدهاند و شكى نيست كه اين جملات ، نزهات بىارزشى است كه ساخته و پرداخته انديشههاى خام است و صاحبان انديشهء درست از آن بيزارند امّا كينههاى جاهلى باعث شده است كه چنين دروغهايى را به
هامش
( 1 ) . ر . ك : آلوسى ، روح المعانى ، ج 1 ، ص 23 . لذا روشن مىشود كه شيخ نورى دوبار فريب دسيسهگران خورده است .
( 2 ) . اين دو نسخه اكنون در قم مركز احياء التراث الاسلامى به شماره فيلم 68 و تاريخ تصوير پنجم ذيحجه 1416 موجود است . تاريخ كتابت يكى از دو نسخه كه روشنتر است سال 845 است .
( 3 ) . متشابهات القرآن ، ج 2 ، ص 77 .