اين روايت را احمد حنبل هم در مسند خود آورده و در آخر آن ، اين جمله را نيز اضافه مىكند كه : « حتى اذا كان آخر خلافهء عمر » ، يعنى تا اينكه اواخر دوران خلافت عمر فرارسيد « 1 » .
7 - عمران بن حصين : نقل نموده است كه آيهء « متعه » در كتاب خدا نازل گرديده و در دوران رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) نيز بر آن عمل نموديم و آيهء ديگرى هم كه آن را نسخ كند ، نازل نگرديده و رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) نيز از آن نهى ننمود تا از دنيا رفت . « 2 »
فخر رازى هم اين روايت را در ذيل تفسير آيهء « متعه » مىآورد و اين جمله را نيز نقل مىكند كه : سپس مردى به دلخواه خود در اين باره فتوا داد . « 3 »
8 - عبدالله ابن مسعود نقل مىكند كه در يكى از جنگها در ركاب رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) بوديم و همسران ما به همراه نبودند ، به رسول خدا عرضه داشتيم : يا رسول الله آيا اجازه مىفرماييد كه خودمان را خصى كنيم ؟ رسول اكرم ما را از اين عمل منع نمود ، سپس اجازه داد با زنها ازدواج موقت كنيم و از لباسهايمان بدانها مهر و اجرت قرار بدهيم . ابن مسعود سپس اين آيه را خواند :
« يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ » . ( 5 / 87 )
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، چيزهاى پاكيزه را كه خداوند براى شما حلال كرده است ، حرام نكنيد و از حد تجاوز ننماييد زيرا خداوند متجاوزان را دوست ندارد . » « 4 »
هامش
( 1 ) . مسند احمد 3 / 380
( 2 ) . مسند احم 4 / 436
( 3 ) . اين روايت با اين جمله در صحيح مسلم ، جلد 4 ، باب جواز التمتع ، ص 48 آمده است
( 4 ) . صحيح مسلم 4 / 130 . براى اينكه بدانيد كه بخارى اين حديث را چگونه تحريف نموده است ، در بخش پاورقىها به پاورقى شمارهء ( 1 ) مراجعه كنيد .