1 . انس مىگويد : رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) در ميان ما نشسته بود كه يك بىحالى شبيه به خواب خفيف بر وى مستولى شد ، سپس سرش را تبسّمكنان بلند كرد ، عرضه داشتيم : يا رسول الله ! سبب خندهء شما چيست ؟ فرمود : همين الآن سورهاى بر من نازل گرديد ، آن گاه خواند :
« بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ » . ( سوره كوثر ) « 1 »
2 . دارقطنى با سند صحيح از اميرمؤمنان چنين آورده كه از آن حضرت دربارهء « سبع مثانى » سؤال شد ، فرمود : « سبع مثانى » سورهء حمد است . گفته شد كه اين سوره شش آيه بيشتر نيست ! فرمود : « بسم الله » هم يك آيه از آن است . « 2 »
3 . باز دارقطنى با سند صحيح از ابوهريره نقل نموده است كه رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود : هر وقت
سورهء حمد را خوانديد ، « بسم الله » را هم بخوانيد زيرا اين سوره اصل قرآن و امّ الكتاب و سبع مثانى است و « بسم الله » هم يكى از آيات آن است . « 3 »
4 . ابن خزيمه و بيهقى با سند صحيح از ابن عباس آوردهاند كه : سبع مثانى سورهء حمد است . گفته شد : آيهء هفتمينش كدام است ؟ پاسخ داد : « بسم الله » . « 4 »
5 . باز ابن خزيمه و بيهقى در « المعرفهء » با سند صحيح از طريق سعيد بن جبير از ابن عباس از نقل نموده است كه شيطان ، بزرگترين آيهء قرآن را از ميان مردم دزديد و آن آيه « بسم الله » است . « 5 »
6 . سعيد بن جبير از ابن عباس نقل نموده است كه مسلمانان تمام شدن سورهاى را نمىدانستند تا آنكه « بسم الله » نازل مىشد ، بدين صورت مىدانستند كه سوره
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم 2 / 12 ، سنن نسائى 1 / 143 ، سنن ابى داود 1 / 125
( 2 ) . اتقان 1 / 136 نوع 27 - 22 ، اين دو حديث را بيهقى نيز در سنن خود 2 / 45 آورده است
( 3 ) . همان مدرك سابق ، به اضافهء مستدرك حاكم 1 / 551
( 4 ) . همان مدرك سابق ، به اضافهء مستدرك حاكم 1 / 551
( 5 ) . همان مدرك قبلى ، به اضافهء سنن بيهقى 2 / 50 .