( 14 ) نسخ در آيهء ارث
« وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِىَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ شَهِيداً » . ( 4 / 33 )
« براى هر كس وارثانى قرار داديم كه از ميراث پدر و مادر و نزديكان ارث ببرند و [ نيز ] كسانى كه با آنان پيمان بستهايد ، نصيبشان را بپردازيد ، خداوند به همه چيز شاهد و ناظر است . »
در مفهوم اين آيه نظريههاى مختلفى وجود دارد :
بعضى از مفسرين قسمت آخر آيه « والَّذين عقدت ايمانكم » را جمله و بخش مستقلى مىدانند و مىگويند : اين جمله حكم جداگانهاى را در برداشته و با جملات قبلى و بخش اول آيه ارتباطى ندارد و از طرف ديگر كلمهء « نصيب » را هم كه در همان بخش آخر آيه به كار رفته است ، به يارى و نصيحت و خير خواهى و امثال آن تفسير نمودهاند و با در نظر گرفتن اين دو نكته ، معناى همان قسمت از آيه چنين خواهد بود : « به همپيمانهايتان نيكى و نصيحت و خيرخواهى كنيد و ياريشان بدهيد . »
بنابراين معنى ، آيه مذكور يك حكم ثابتى را در بردارد كه قابل نسخ نمىباشد .