است كه مسلماً متواتر نبوده و بر پايهء اجتهادها و نظريات شخصى استوار مىباشند و منظور از تحريف در روايت آخر ، همين معنى است و با هدف طرفداران تحريف كوچكترين ارتباطى ندارد .
و اما كلمهء « تحريف » در بقيهء روايتهاى هشتگانه بهمعناى تغيير دادن مفهوم قرآن و تصرف در تفسير آن مى باشد نه به معناى اسقاط آيات قرآن و تغيير دادن كلمات آن زيرا تصرف و اجتهاد در معناى قرآن نيز يك نوع تحريف است كه به قرآن راه يافته است و دشمنان اهل بيت پيامبر با اينگونه تحريف توانستهاند ، آياتى را كه در عظمت آنان نازل شده است ، به معناهاى ديگر و خلاف واقع تفسير و تأويل كنند ، دشمنى و عدوات خودشان را بهكار برده و از مقام و عظمت خاندان نبوت بكاهند . و اين معنى كه گفتيم با روايات چندى تأييد مىشود ، چنانكه در حديث ششم از روايتهاى مذكور تحريف قرآن به قاتلان حضرت ابى عبدالله ( عليه السلام ) نسبت داده شده ، آنجا كه مىگويد : شما كتاب خدا را تحريف كردهايد .
باز در بخش عظمت قرآن ، روايتى از امام باقر ( عليه السلام ) آورديم كه او مىگويد : آنان كتاب خدا را به دور انداختند ، بدينگونه كه حروف و كلمات قرآن را محفوظ داشته حدود و قوانين آن را تغيير دادهاند .
ما قبلًا در توضيح اين روايت گفتيم كه تحريف بدين معنى مسلماً بهوقوع پيوسته است و اگر چنين تحريفى بهوقوع نمىپيوست ، حقوق عترت طاهره محفوظ مىماند و احترام پيامبر ( صلّى الله عليه و آله و سلم ) دربارهء آنان مراعات مىشد و كار به جايى نمىكشيد كه حقوق آنان پايمال شود و رسول خدا ( صلّى الله عليه و آله و سلم ) دربارهء آنان مورد ايذا و اذيت قرار بگيرد ولى توجه داريد كه تحريف به اين معنى از محل بحث ما خارج است .
گروه دوم :
گروه ديگر از روايات تحريف دلالت دارند بر اينكه ، نام پيشوايان دينى در
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 365
مساهمون: السيد الخوئي
ص٣٦٥