آن را ملعب خويش قرار داده و به دلخواه خود در آن تغيير و تبديل بهوجود بياورند .
طرفداران نظريه تحريف اين آيه را چند نوع تأويل و توجيه كردهاند :
1 - مىگويند : منظور از « ذكر » كه در اين آيه بهكار رفته است ، خود پيامبر است نه قرآن ، زيرا در آيههاى ديگر كلمهء « ذكر » دربارهء خود پيامبر به كار رفته است آنجا كه مىفرمايد :
« قَدْ أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً * رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ » . ( 65 / 11 - 10 )
« [ در حقيقت ] ، خداوند چيزى را كه مايهء تذكر است بر شما نازل كرده ، رسولى بهسوى شما فرستاده كه آيات روشن خدا را بر شما تلاوت كند . »
مىبينيم منظور از ذكر در اين آى ، شريفه رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) است و معناى آن چنين است كه ما پيامبر را
فرستاديم و او را از شر اشرار محفوظ خواهيم داشت .
پاسخ : اين تأويل ، باطل و نادرست است زيرا كلم « تنزيل » و « انزال » كه در آن دو آيه بهكار رفته ، به معناى نازل نمودن مىباشد و اين كلمه دلالت دارد بر اينكه منظور از « ذكر » در هر دو آيه قرآن است نه پيامبر و اگر منظور از « ذكر » پيامبر بود ، كلم « ارسال » و مشابه آن بهكار مىرفت كه به معناى فرستاده است نه تنزيل و انزال .
اگر فرض كنيم كه اين گفتار در آى دوم درست است و منظور از « ذكر » در آن آيه رسول خدا ( صلىالله عليه وآله و سلم ) است ، در آى اول كه مورد بحث است مسلماً اينطور نيست و نمىتوان گفت كه منظور از « ذكر » در آى « حفظ » ( 15 / 6 ) نيز پيامبر است زيرا سه آيه قبل از آن ، اين آيه شريفه واقع شده است :
« وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِى نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ » . ( 15 / 6 )
« كفار و مشركين گفتند : اى كسى كه ذكر ( قرآن ) بر او نازل شده ، مسلماً تو ديوانهاى » در اين آيه ، خطاب بر پيامبر شده كه ذكر بر وى فرود آمده است و منظور از ذكر
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 322
مساهمون: السيد الخوئي
ص٣٢٢