هفت نفر از قاريان را انتخاب و به آنها رسميت داد و آنها عبارتند از : نافع ، عبدالله ابن كثير ، ابو عمرو بن علاء ، عبدالله بن عامر ، عاصم ، حمزه و كسائى .
آنگاه مىگويد : پارهاى از مردم خيال كردهاند كه قرائتهاى هفتگانه همان حروف و وجوه هفتگانه است ، در صورتى كه چنين نيست . . . و حتى عدهاى از دانشمندان ، ابوبكربن مجاهد را در انتخاب هفت قرائت نكوهش و ملامت نموده ، گفتهاند كه كلم « هفت » گاهى سبب اشتباه درميان قرائتها و وجوه هفتگانهء قرآن شده است .
سپس اضافه مىكند كه احمد بن عمار مهدوى مىگويد : كسى كه قرائتهاى هفتگانه را انتخاب نموده به آنها رسميت داده است ، كارى بس نابهجا و ناشايستى انجام داده و جريان را به تودهء مردم مشتبه ساخته است زيرا افراد كماطلاع تصور مىكنند كه اين هفت قرائت همان « حروف » و وجوه هفتگانه است كه در روايات وارد گرديده است . ابن مجاهد موقعى كه مىخواست قرائتها را به تعداد معين منحصر كند ، كاش يكى را كمتر و يا بيشتر مىنمود و بدينوسيله اين اشتباه را بر طرف مىساخت . . .
و استاد اسماعيل ابن ابراهيم بن محمد قراب در « شافى » مىگويد : تنها قرائت هفت تن از قاريان را انتخاب نمودن و ديگر قرائتها را رد كردن بر پايهء هيچ دليل و روايتى استوار نيست ولى بعضى از علما و متأخرين چون بيش از هفت قرائت را بلد نبوده است ، همان قرائتهاى هفتگانه را در كتابى جمعآورى نموده و آن را « ك تاب السبعه » نامگذارى كرد و همان كتاب درميان مردم منتشر شد و پايه و مدرك قرائتهاى هفتگانه گرديد .
ابو محمد مكى مىگويد : بعضى از دانشمندان علم قرائت در كتابهاى خويش نام بيش از هفتاد قارى را آوردهاند كه بعضى از آنان از نظر مقام علمى بالاتر از اين هفت نفر مىباشند . . . بنابراين چگونه مىتوان تصور نمود كه تنها قرائت
اين هفت
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: السيد الخوئي
ص٢٥٩