1 - « قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت ! و هرگاه معجزهاى ببينند ، روى گردانده و مىگويند : اين سحرى است مستمر و پيوسته . »
2 - « هر وقت معجزهاى بر آنان فرود مىآيد ، مىگويند : ما هرگز ايمان نمىآوريم ، تا اينكه بر ما نيز معجزاتى بهمانند معجزات پيامبران داده شود . »
منظور از واژهء « آيه » كه در اين آيات بهكار رفته ، آيات تكوينى و معجزات مىباشد نه آيهء قرآنى زيرا اگر منظور آيهء قرآنى بود ، در مورد آن ، كلمهء « شنيدن » بهكار مىرفت ، در صورتى كه در آيهء اولى به شكافتن ماه تصريح شده است و پشت سر آن در آيهء دومى نيز كلمهء « ديدن » بهكار رفته و در آيهء سومى هم كلمهء « آمدن » آمده است و همهء اينها با معجزه و آيهء تكوينى سازش دارد نه با آيهء قرآنى .
بنابراين ، از اين آيات چنين استفاده مىشود كه پيامبر اسلام ( صلى الله عليه و آله و سلم ) علاوهبر قرآن ، معجزات ديگرى نيز داشته است ، بلكه از جملهء « سحر مستمرّ » چنين برمىآيد كه معجزات پيامبر ( صلىالله عليه وآله و سلم ) بهطور مكرر و بهصورت مستمر ارائه مىشده است .
با در نظر گرفتن مضمون اين گروه آيات كه بهوجود معجزات دلالت دارند بايد آيات گروه اوّل را كه فرضاً به نفى معجزات دلالت دارند به يك معناى ديگر حمل و ميان اين دو گروه آيات را جمع كنيم و جمع بين اين دو گروه آيات به اين است كه :
آياتى كه بر نفى معجزات دلالت دارند ، مربوط به يك دوران مىباشند كه در آن دوران خاص از پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) معجزه صادر نمىشد و صدور معجزه موقتاً متوقف بود و آياتى هم كه از وقوع معجزه سخن مىگويند ، مربوط به دوران بعد از توقف است كه پس از سپرى شدن دوران توقف صدور معجزه نازل گرديده و از آغاز صدور مجددّ معجزه ، اطلاع داده است .
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 204
مساهمون: السيد الخوئي
ص٢٠٤