خلاصهء مطالب
از همهء آنچه در اين بخش آورديم ، بهطور خلاصه چنين بهدست مىآيد كه :
1 - آيات قرآنى نهتنها بر نفى معجزات دلالت نمىكند بلكه در پارهاى از آيات ، وجود معجزات ، تثبيت و تأييد مىشود .
2 - آوردن معجزه ، يك امر اختيارى نيست كه پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) آن را انجام بدهد و يا ندهد بلكه مربوط به اراده و مشيت خداوند است .
3 - كسى كه ادعاى نبوت مىكند ، بايد به اندازهء اثبات ادعاى خويش معجزه نشان دهد و از اين راه نبوت خود را براى همه ثابت و روشن سازد و اتمام حجت كند ولى بيشتر از اين مقدار ، نه بر خداوند لازم است كه به پيامبرش معجزهدهد و نه بر پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) لازم است كه شاهد و گواه بياورد و هرچه مردم به دلخواه خود درخواست معجزه كردند ، جواب مثبت دهد .
4 - معجزهاى كه در صورت انكار و تكذيب ، موجب هلاكت و عذاب خواهد شد ، براى امّت اسلامى داده نشده گرچه مشركين چنين معجزات را درخواست كردهاند .
5 - تنها معجزهاى كه جنبهء جاودانى داشته ، پيامبر اسلام ( صلى الله عليه و آله و سلم ) تا روز قيامت با همان معجزه تحدى نموده و همهء جهانيان را به مبارزه دعوت كرده است ، همان قرآن مجيد است كه از سوى خداى بزرگ فرود آمده است