بسيار قرآن مىخواند و به خود مشغول بود . وى در سال 643 در گذشت .
« مبارك بن حسن شهرزورى » : ابن جوزى در المنتظم 10 / 164 و سمعانى در الأنساب ذيل شهرزورى و ياقوت در معجم الأدباء 17 / 52 و ذهبى در تذكرة الحفّاظ 4 / 1292 و العبر 4 / 141 و سير أعلام النبلاء 20 / 289 شرح حال او را نوشتهاند .
- سمعانى : وى شيخى صالح و ديندار و خيّر ، بر پاى دارندهء كتاب خدا ، آشنا به اختلاف روايات و قرائات ، نيكو سيره و با دانشجويان ، خوش رفتار بود و روايات والايى نقل كرد .
- ذهبى : نسبتهاى بلند در قرائات به دو مىانجامد . وى در سال 505 از دنيا رفت .
« ابوالقاسم بن بسرى » : خطيب در تاريخ بغداد 11 / 335 و سمعانى در الأنساب ، ذيل بسرى و ابن اثير در الكامل 10 / 122 و ابن جوزى در المنتظم 8 / 333 و ذهبى در تذكرة الحفّاظ 3 / 1183 و العبر 3 / 281 و سير أعلام النبلاء 18 / 402 به شرح حال او پرداختهاند .
- خطيب : از او احاديثى نوشتم . وى مردى بسيار راستگو بود .
- سمعانى : وى شيخى نيكو و دانشمند و ثقه بود . . . و در سال 474 در گذشت .
« ابوعبداللَّه عكبرى » : وى همان ابن بطّه است كه شرح حالش پيش از اين گذشت . زندگىنامهء او در تاريخ بغداد 10 / 371 ؛ طبقات الحنابلة 2 / 114 ؛ تاريخ ابن كثير 11 / 321 ؛ العبر 2 / 35 و سير أعلام النبلاء 16 / 529 آمده است . ذهبى در « سير أعلام النبلاء » او را امام ، پيشوا ، عابد ، فقيه ، محدّث و شيخ عراق ناميده و دربارهء تاريخ مرگش نوشته است : « عتيقى مىگويد : ابن بطّه - كه مستجاب الدعوه بود - در ماه محرّم سال 337 چشم از جهان فروبست . »
« ابوذرّ باغندى » : ابوذرّ احمد بن ابىبكر ، محمّد بن محمّد بن سليمان بن باغندى ، حافظ ، فرزند حافظِ فرزند حافظ و متقن و پيشواست . ذهبى در سير أعلام النبلاء 15 / 268 او را اين گونه ستوده است . شرح حال وى را در كتابهايى همچون :
تاريخ بغداد 5 / 86 ؛ الوافي بالوفيات 8 / 125 و آثارى ديگر مىتوان يافت .
خلاصهء عبقات الانوار (حديث تشبيه) (فارسى) — صفحة 443
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٤٤٣