جديد كردن ، شك نيست كه در انتقاض « 1 » رسوخ مذهب در خاطرها اثرى كلى داشت .
كريم خان اگرچه به تدين مشهور بود و ، هميشه مراعات ظاهر شرع مىكرد ، ولى نه خود زاهد بود و نه بر ديگران سخت مىگرفت . در ايام حكومت كريم خان بود كه مير معصوم عليشاه از هندوستان به شيراز رفت . گويند كه وى از مريدان سيّد عليرضاى دكنى بود . چون به شيراز رسيد ، چندى برنيامد كه مردم بر دور او جمعيت كرده عدد مريدان او به سىهزار رسيد . ملاهاى ملت متوحش شدند و صورت حال را با كريم خان به نوعى حالى كردند كه كريم خان حكم به اخراج وى نمود . ميرمعصوم على از شيراز بيرون آمده در ده كوچكى در حوالى اصفهان مقام گرفت . و همين اخراج او مزيد شهرت او شد . فياض على را كه از خلفاى معتبر او بود ، به اصفهان از پى هدايت مردم فرستاد .
يكى از مؤلفان احوال متاخرين صوفيهء ايران مىنويسد كه : فياض على از سلسلهء نوربخشيه است كه سلسلهء ارشاد از معروف كرخى مىگيرند . و در اوايل حال خود مدعى ارشاد بود ، تااينكه ميرمعصوم از هندوستان آمد ، چون او را ديد دست ارادت به وى داده در جرگهء خلفاى او منتظم شد .
مؤلف مزبور هفده قاعده ازين طائفه نقل مىكند كه بايد معمول دارند :
اول - اينكه بجز خداوند كس را سجده نكنند .
دوم - احكام پيغمبر و ائمهء اثنى عشر را اطاعت كنند .
سيم - همواره باوضو باشند و بدينسبب غضب خدا را از خود دور دارند .
چهارم - اوقات صلات را منظور دارند .
پنجم - تعقيب مقرر را بعد از هر نماز بخوانند .
ششم - استعمال بسيج كنند .
هامش
( 1 ) - انتقاض : شكستن عهد و ويرانى بنا ( ح ) .