بر هريك ازين جاها كه خداوند فرود آيد ، خرش از رنج راه بياسايد .
مع الحديث ، ازين تفصيل واضح است كه ، مقصود مؤلفين شيعه تضييع و تفضيح ائمهء اهل سنت است ، زيرا كه آرا و عقايدى كه نسبت به ايشان مىدهند ، يا از بعضى مردم خيالانديش است كه مقلد ايشان بودهاند ، يا از پيروان مذهب ديگر ، چنانچه عقايد مرقومهء فوق كه نسبت به حنابله مىدهند ، در حقيقت از ابن الكرام رئيس سلسلهء كراميه است . و كراميه چون آيات مشتبههء قرآن را تحت اللفظ معنى كردند ، به كفر و ضلال افتاده ، واهيات زندقه و الحاد را شيوع دادند . و اين اقوال به اتفاق ساير اهل اسلام كفر است ، زيرا كه كليهء اهالى اسلام در باب صفات و ذات الهى عقايد عاليهء متعاليه دارند .
و ازجمله چيزهائى كه متشيعه نسبت به ائمهء اهل سنت مىدهند آن است كه ، ايشان بسيارى از قواعد مقدسهء شريعت را تغيير دادند ، از آن جمله خمس است كه بر خلاف نص قرآن و عمل رسول حكم كردهاند . از قرارى كه در قرآن مذكور است اين است كه : خمس غنايم از خدا و رسول و اقارب رسول و يتامى و مساكين و ابناء سبيل است . و مفسرين از آخرين فقره مراد فقراى بنى هاشم [ را ] مىدانند كه بر ايشان زكات « 1 » روا نيست .
در ابصار المستبصرين مسطور است كه : پيغمبر خمس غنايم را بر شش قسمت كرد ، سه قسمت خود گرفت و ، سه قسمت ديگر را بالسويه به يتامى و مساكين و ابناء سبيل بنى هاشم تقسيم نمود ، زيرا كه به حكم قرآن ، ايشان را از زكات بهرهاى نبود . و شيعه برآنند كه خلفاى ثلاث اين رسم را برداشتند ، و آل رسول و بنى هاشم را از خمس محروم ساختند .
اما در يكى از كتب معتبرهء اهل سنت رسيده است كه : از خمس بايد به طبقهء ثلاثهء مذكورهء در آيه بهره برسد .
و همچنين گويند كه : محض عداوت با شيعه ، بسيارى از اوضاع عبادات و
هامش
( 1 ) - در اصل : زكات .