جديد بر كسانى تكليف كنيد كه از قبول آن ابا دارند . مثل شما مثل روباهى است كه وقتى به باغى رفت و انگور بسيارى ديد ، باغبان خيال كرد كه اين باغ را انگور بسيار است و از خوردن روباهى ضعيف گرسنه كم نگردد ، لهذا متعرض روباه نشد . روباه چون حال چنان ديد ، ساير ابناى جنس را از وفور نعمت و كرامت منعم خبر داد ، صاحب باغ مجبور شد كه به جهت حفظ باغ ايشان را عرضهء تلف سازد .
بارى ، چون بر من معلوم است كه فقر و احتياج شما را به اين حركت باعث شده است ، من از شما عفو خواهم كرد ، و چون رجوع به ملك خود نمائيد ، مطاياى « 1 » شما را از عطاياى خويش گرانبار خواهم ساخت و شما را از گندم و خرما به خروار و قنطار خواهم بخشود تا ياران خويش را نيز بهره رسانيد . اگر قدر اين احسان ندانيد و به اصرار در ايران بمانيد ، از انتقام من مصون نخواهيد بود ! مغيره در جواب گفت : آنچه در باب سوابق حالات عرب بر زبان راندى عين حقيقت است ، ايشان را خوراك سوسمار ، و دختران خويش را زنده در گور مىكردند « 2 » نه ، بلكه بعضى از ايشان مردار مىخوردند و خون مىآشاميدند ، و زمرهء اقارب خويش را كشته ، اموال او را تصرف مىكردند ، و به اين واسطه خود را بزرگ و شجاع مىپنداشتند . لباسشان « 3 » پشمينه بود ، خير از شر و حلال از حرام نمىدانستند .
اين بود حال ما ، تا اينكه خداوند بر ما رحم كرده پيغمبرى مكرم با كتابى مقدس به ما فرستاد تا رسوم دين حق بما بياموزد . و بنا بر حكم محكم آن كتاب ، ما به مقاتلت مخالفان مأموريم ، و از فقر به غنى و از ضعف به قوت موعود . و حال ، ما به تو عرض اين مذهب مىكنيم ، اگر قبول كنى كسى از اعراب بىاذن تو قدم
هامش
( 1 ) - مطايا : شتران سوارى .
( 2 ) - اين عادت بسيارى از امم بوده است ، چنان كه اعراب در قديم الايام و در راچپوت تا امروز جارى است ، بعضى از روى غيرت و بعضى از روى فقروفاقه ( حاشيه ) .
( 3 ) - در اصل : لباسشان .