تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
يك بار ديگر لشكركشى مرا ببين . 1 / 285 : ترجمه لفظى بيت چنين است : هركس ستايش كند دنيا را به خاطر عيش كه شاد كند او را ، پس سوگند به زندگيم پس از زمانى اندك ملامت كند آن را . 3 و 2 / 286 : دعا به معنى نفرين به كار رفته است . 1 / 288 : خشك شدن قلم كنايه از عدم تغيير قضاى الهى است . 2 / 288 : مفهوم بيت به طور كامل منتقل نشده است : پس در امر خيانت نكرد هنگامى كه قضا كرد و در حكم ستم نكرد هنگامى كه حكم كرد . 4 / 288 : مفهوم مصراع اول به خوبى منتقل نشده است : و مداومت كن بر آن نعمت به شكر خداوند . به نظر مىرسد ضبط نسخه دا از اين بيت با معنى سازگارتر باشد . ( نگاه كنيد : شرح نسخه بدلها ذيل همين بيت ) 10 / 288 : تا گشت بسيارى به هم : در ترجمه ( حتى هجم ) به كار رفته كه مبهم است و با مقايسه بيت عربى مفهوم آن روشن مىشود . 1 / 290 : ترجمه لفظى بيت چنين است : برادر تو كسى است كه اگر غلبه كند بر تو حادثه‌اى از روزگار پيوسته براى آن در روزگار اندوهگين است . 2 / 290 : شوقى مفهوم كلى بيت را منتقل كرده ولى از ترجمه لفظى دور شده است : و نيست برادرت كسى كه اگر پراكنده شود بر تو كارها ملامت كند ترا ملامت‌كننده . 7 / 291 : مسازش شرمسار : در ترجمه فلا تخنه آمده است . 8 / 291 : شوقى مفهوم كلى بيت را بيان كرده ولى از ترجمه لفظى دور شده است : و حمل مكن بر برادران كينه را و عادت كن به عفو تا نجات يا بى از عقوبت . 2 / 292 : ترجمه لفظى مصراع دوم : پس چگونه درك كند آن را انسان حادث شده ؟ 1 / 294 : به هم : باهم 1 / 297 : ترجمه لفظى بيت چنين است : و چون ببيند ترا سلام‌كننده به ياد آورد آنچه حمل كرده‌اى برو پس گويى او ملزم است به انجام آن . 1 / 299 : ضبط ميبدى و دكتر امامى به جاى لأطلب ، أ أطلب است و بيت به صورت سؤالى ترجمه شده و به نظر مىرسد وجه صحيح همين باشد . لكن چون شوقى در عربى لا طلب ضبط و « عذر مىخواهم » ترجمه كرده ، در بيت عربى و ترجمه آن تغييرى داده نشد .