2 / 280 : مصراع دوم تلميح به حديث : « انا و على من شجرة واحدة و الناس من اشجار شتّى » و « انّ عليا منّى و انا منه . » در اين بيت اصل اشاره به عبد المطلب جد مشترك حضرت رسول صلى الله عليه و آله و حضرت على عليه السلام است و فرع اشاره به فرزندان حضرت على عليه السلام كه از طريق حضرت فاطمه سلام الله عليها به حضرت رسول صلى الله عليه و آله منسوبند .
3 / 280 : شوقى مفهوم كلى بيت را منتقل كرده است . ترجمه لفظى بيت در شرح ميبدى چنين است : « و آن كس كه بود براى من از ان وقت باز كه بودم كودك و مردآسا و برداشت مرا به آشاميدن دوم ازو و به آشاميدن نخست . » ( ص 659 )
5 / 280 : مصراع دوم : مرا با خودش برادر كرده است .
1 / 281 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : پرندگان شكارى ، مىافتند افتادنى .
2 / 281 : در عربى ابن سبع به معنى هفتساله است ولى شوقى نهساله ترجمه كرده است .
3 / 281 : فاعل مصراع اول تيغ است : تيغ ما در عالم دشمنى باقى نگذاشت .
1 / 282 : ترجمه كامل بيت چنين است : بسيار رها كرديم در دمشق و اهل آن از مرد ميانسال كه بستگانش كشته شدند و زن ميانسال فرزند مرده .
3 / 282 : ترجمه لفظى بيت چنين است : مىگريد بر شوهرش كه شب كرد درحالىكه به جنگ رفت و نيست تا روز حساب بازگردنده .
1 / 283 : مصراع دوم تعقيد دارد و مبهم است . ترجمه لفظى بيت عربى چنين است : « به درستى كه بود داراى بخت و كوشيد براى كفرش ، پس كشيده شد به سوى ما در مجمعها درحالىكه كشيده مىشد به اجبار » . در مصراع اول جد به معنى بخت و جد به معنى كوشش با هم جناس دارند .
2 / 284 : ابن حرب : در بيت عربى ابن هند است اما تمام نسخهها در ترجمه فارسى ابن حرب ضبط كردهاند . كهل به معنى مرد ميانسال را با علامت جمع فارسى ، جمع بسته است در مقابل كواهل در مصراع عربى .
4 / 284 : بنهپرداز : به معنى از بين برنده بنه و در ترجمه يزيل به كار رفته است . در مصراع دوم عربى ( ذرنى قابلا ) در شرح ميبدى « بگذار مرا سال آينده » ترجمه شده است . ( ص 677 ) مقصود از مصراع دوم شوقى اين است كه امسال اين براى تو بود و در آينده
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 238
مساهمون: المنسوب للإمام علي ( ع )
ص٢٣٨