تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 213

مساهمون:

ص٢١٣
شوقى رسا نيست . ميبدى چنين ترجمه كرده است : « پس بگذار از خود بيم كردن را و درآى در آتشى كه چون فروميرد درآيى يا در آورده شوى به شعله‌اى افروخته مران را . » ( ص 355 ) 2 / 67 : ايشان در غيبتم از من حمايت مىكنند همچنان‌كه من چنين مىكنم براى قوم خود ، در آن زمانى كه از من غايب هستند . 3 / 67 : اولاد حرب را با توجه به تركيب « بنو الحرب » در بيت عربى ساخته است . ترجمه مصراع اول در ميبدى چنين است : « ايشان صاحبان حربند ، منشيناد به مرگ ايشان مادران ايشان . » ضبط مصراع اول در نسخه مل « لم يعقد » است كه به نظر مىرسد با ترجمه شوقى مناسب‌تر باشد . 2 / 71 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : « و سرزنش نمىشود خاموش . » 3 / 71 : مصراع دوم : « پس سكوت مرواريدى است كه ياقوت آن را زينت داده است . » 1 / 72 : تلميح به آيه شريفه : و ان اوهن البيوت لبيت العنكبوت ( العنكبوت : 41 ) پاورقى صفحه 34 : لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا ( نگاه كنيد : مفاتيح الاعجاز فى شرح گلشن راز ، شمس الدين محمد لاهيجى ، ص 306 ) سير : سير نزد صوفيان بر دو معنى اطلاق مىشود . يكى سير الى الله و ديگرى سير فى الله . سير الى الله نهايت دارد و چون سالك خدا را شناخت سير تمام شود و سير فى الله را نهايت و غايت نيست . انا النقطة : « انا نقطة باء بسم الله و انا جنب الله الذى فرطتم فيه و انا القلم و انا اللوح المحفوظ و انا الكرسى و انا السموات السبع و الارضون » ( عبارت در مفاتيح الاعجاز فى شرح گلشن راز از قول حضرت على عليه السلام نقل شده است : ص 476 ) 2 / 72 : تلميح به آيه شريفه :
« كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ »
( آل عمران : 185 ) و
« تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ . »
( الفرقان : 58 ) 2 / 74 : جامه‌پوش نو : جامهء نو پوشنده . كهنگيش : كهنگى جامهء نو 1 / 77 : مبهوت صفت طالب است . شوقى از ترجمه لفظى دور شده : « اى طالب حيران ، بس است ترا از آنچه مىجويى قوت ، چقدر زياد است قوت براى كسى كه خواهد مرد . »
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 213 | المنسوب للإمام علي ( ع ) / سيده مريم روضاتيان / مولانا شوقى