تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢
آورد استخوانهاى پهلو و درون تهيگاه را . » و آن را كنايه از موت گرفته است ( شرح ميبدى ، ص 261 ) . ترجمه شوقى نيز قابل قبول است ، به‌ويژه آنكه در يك مصراع به حيات حضرت رسول صلى الله عليه و آله و در مصراع دوم به وفات ايشان پرداخته است . 9 و 7 / 17 : تمثيل به كار برده و در واقع ترجمه تمثيلى است كه در بيت عربى وجود دارد . 10 / 17 : مصراع دوم تعقيد دارد و بايد به صورت دو جمله پرسشى خوانده شود ، « كى مىتوان استخوان پوسيده را بست ؟ كى استخوان پوسيده به جاى خود برمىگردد ؟ » همين مصراع دوم تمثيل است براى مصراع اول : همان‌طور كه استخوان پوسيده بسته نمىشود و به جاى خود برنمىگردد ، اين مصيبت نيز براى مردم بسيار بزرگ و غير قابل جبران است . 11 / 17 : ترجمه ميبدى از اين بيت متفاوت است و مناسب‌تر از ترجمه شوقى به نظر مىرسد : « و حال آنكه در هر وقت نمازى برمىانگيزد آن را بلال و دعا مىكند به نام او ، هرگاه دعا مىكند . ( و فى كل وقت : يعنى توالى ذكر او هردم جراحت فراق را تازه مىسازد . ) » ( ميبدى ، ص 263 ) 1 / 18 : مفهوم كلى بيت ترجمه شده ولى از ترجمه لفظى دور است : « اى حسين ( ع ) همانا من پنددهنده و ادب‌كننده‌ام ، پس فهم كن ، همانا عاقل ادب‌پذير است . » 2 / 18 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : « مىپرورد ترا به آداب تا هلاك نشوى » ( ميبدى ، ص 268 ) 4 / 18 : مصراع دوم از ترجمه لفظى دور شده : « و تقواى خداى خود را قرار بده آنچه كسب مىكنى . » 7 و 6 / 18 : رزق از اشاره ناظر و از سيل كه از كوهها به روى زمين جارى شود و از ميل پرنده از اوج به سوى آشيانه‌اش سريع‌تر به دست انسان مىرسد ، زيرا خداوند براى انسان سببى فراهم ساخته تا به اين رزق دست پيدا كند . 9 / 18 : مصراع دوم متناسب با عربى نيست . نسخه بدل « با آنكه در » نيز اشكال بيت را رفع نمىكند مگر اينكه « كشى » در اصل « كشد » باشد : « با آنكه در قيام و قرائت كشد عنا » يعنى در ميان كسانى كه به اين امر عمل مىكنند .