( 347 ) [ آنكه هنگام ولادت بسته باشد مشت طفل شد نشان حرص كان همراه با هر زندهاى است ]
آنكه هنگام ولادت بسته باشد مشت طفل * شد نشان حرص كان همراه با هر زندهاى است
وقت مردن چون گشايد كف بود پندى كه گفت * بنگريدم كز جهان رفتم به دستم هيچ نيست
( 348 ) [ عجبا للزمان فى حالتيه و بلاء دفعت منه اليه ]
عجبا للزمان فى حالتيه * و بلاء دفعت منه اليه
ربّ يوم بكيت منه فلمّا * صرت فى غيره بكيت عليه
( 348 ) [ از زمان دارم تعجب در دو حال نيك و بد زو بلا شد هم به سوى او كنم ردّ بلا ]
از زمان دارم تعجب در دو حال نيك و بد * زو بلا شد هم به سوى او كنم ردّ بلا
اى بسا روزى كه آمد وز غمش بگريستم * گريه كردم روز ديگر حسرت آن روز را
( 349 ) [ انا مذ كنت صبيّا ثابت العقل جريا ابطل الابطال قهرا ثم لا افزع شيّا ]
انا مذ كنت صبيّا ثابت العقل جريا * ابطل الابطال قهرا ثم لا افزع شيّا
يا سباع البرّ ريفى و كلى ذا اللحم نيّا
( 349 ) [ من چو بودم طفل بودم ثابت العقل و دلير پهلوان پهلوانان نه ز كس خوفى مرا ]
من چو بودم طفل بودم ثابت العقل و دلير * پهلوان پهلوانان نه ز كس خوفى مرا
اى ددان بر بياييد و خوريد اين لاشهها
( 350 ) [ النفس تجزع ان تكون فقيرة و الفقر خير من غنى يطغيها ]
النفس تجزع ان تكون فقيرة * و الفقر خير من غنى يطغيها
و غنى النفوس هو الكفاف و ان ابت * فجميع ما فى الارض لا يكفيها
( 350 ) [ نفس بىطاقت جزع دارد كه خواهد شد فقير فقر بهتر از غنا كو را كند گمره به لاف ]
نفس بىطاقت جزع دارد كه خواهد شد فقير * فقر بهتر از غنا كو را كند گمره به لاف
شد غنا كافى به نفس اما اگر سركش شود * هرچه باشد در زمين او را نمىباشد كفاف
( 351 ) [ اذا اظمأتك اكفّ الرجال كفتك القناعة شبعا و ريّا ]
اذا اظمأتك اكفّ الرجال * كفتك القناعة شبعا و ريّا
فكن رجلا رجله فى الثّرى * و هامة همّته فى الثريا
ابيّا لنائل ذى ثروة * تراه لما فى يديه ابيّا
فانّ اراقة ماء الحياة * دون اراقة ماء المحيّا