تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
( 281 ) [ منم بازى كه از وى باز گويى زنم بر خاك ره مرغ توانا ]
منم بازى كه از وى باز گويى * زنم بر خاك ره مرغ توانا من از نُه سالگى بر حرب رفتم * چو گشتم پير كشتم سروران را عدو نگذاشت تيغ ما به عالم * سخا نگذاشت پيشم مال دنيا
( 282 ) [ كأيّن تركنا فى دمشق و اهلها من اشمط موتور و شمطاء ثاكل ]
كأيّن تركنا فى دمشق و اهلها * من اشمط موتور و شمطاء ثاكل و غانية صاد الرماح حليلها * و اضحت بعيد اليوم احدى الارامل تبكّى على بعل لها راح غازيا * و ليس الى يوم الحساب بقافل و انّا اناس لا تصيد رماحنا * اذا ما طعنّا القوم غير المقابل
( 282 ) [ بسى گذاشتم اندر وغا ز اهل دمشق ز كهل گشته هلاك و زنان بىشوهر ]
بسى گذاشتم اندر وغا ز اهل دمشق * ز كهل گشته هلاك و زنان بىشوهر دگر زنان كه شده صيد نيزه شوهرشان * بمانده دور و شده همچون بيوگان دگر چو رفت شوهر او گريه مىكند بر وى * به سوى روز حسابش نه عزم و راى سفر به روز معركه صيد سنان ما نبود * به جز كسى كه بود در مقابل لشكر
( 283 ) [ لقد كان ذا جد و جدّ لكفره فقيد الينا فى المجامع يعتل ]
لقد كان ذا جد و جدّ لكفره * فقيد الينا فى المجامع يعتل فقلّده بالسيف ضربة محفظ * فصار الى قعر الجحيم يكبّل فذاك اياب الكافرين و من يكن * مطيعا لامر الله فى الخلد ينزل
( 283 ) [ بود صاحب جَدّ و جِدّى داشت اندر كفر خويش سوى ما آمد دويده در مجامع منع را ]
بود صاحب جَدّ و جِدّى داشت اندر كفر خويش * سوى ما آمد دويده در مجامع منع را شد قلاده ضربت شمشير بهر گردنش * رفت يكسر سوى دوزخ تا ابد بندش به پا بازگشت كافران اينست و هركس كو بود * پيرو فرمان حق خلد برينش گشت جا
( 284 ) [ اصبحت ذا حمق تمنّى الباطلا لأوردنّ شامك الصواهلا ]
اصبحت ذا حمق تمنّى الباطلا * لأوردنّ شامك الصواهلا اصبحت انت يا بن هند جاهلا * لارمينّ منكم الكواهلا تسعين ألفا رامحا و نابلا * يزدحمون الحزن و السواهلا