( 280 ) [ اقيك بنفسى ايها المصطفى الذى هدانا به الرحمن من غمّة الجهل ]
اقيك بنفسى ايها المصطفى الذى * هدانا به الرحمن من غمّة الجهل « 1 »
و يفديك حوبائى و ما قدر مهجتى * لمن أنتمى معه الى الفرع و الاصل
و من كان لى مذ كنت طفلا و يافعا * و انعشنى بالعلّ منه و بالنّهل
و من جدّه جدى و من عمّه ابى * و من اهله امى و من بنته اهلى
و من حين آخى بين من كان حاضرا * دعانى و آخانى و بيّن من فضلى
لك الفضل انى ما حييت لشاكر * لاحسان ما أوليت يا خاتم الرسل
( 280 ) [ داشتم از جان نگه پيغمبر حق را كه او رهنمايى كرد ما را سوى حق از جهل ما ]
داشتم از جان نگه پيغمبر حق را كه او * رهنمايى كرد ما را سوى حق از جهل ما « 2 »
جان من باشد فدايش چيست قدر جان من * آنكه او با نسبت است از اصل و فرعم بىريا
آنكه بود او بهر من چون طفل بودم مهربان * از كرم برداشتى بودى مرا زو لطفها
وانكه جد او جد من بود و عمش باب من * وانكه اهلش مادر من دخترش همسر مرا
وانكه هنگام اخوت در ميان حاضران * با خودم كرده برادر گفته از فضلم ثنا
فضل از آن تست و تا من زنده باشم شاكرم * بر نكوئىها كه كردى اى تو ختم انبيا
( 281 ) [ انا الصّقر الذى حدّثت عنه عتاق الطير تنجدل انجدالا ]
انا الصّقر الذى حدّثت عنه * عتاق الطير تنجدل انجدالا
و قاسيت الحروب انا ابن سبع * فلمّا شبت افنيت الرجالا
فلم تدع السيوف لنا عدوا * و لم يدع السخاء لدىّ مالا
هامش
( 1 ) - و قال حين آخى بين صحابته و ترك عليا فقال له علىّ فى ذلك أنسيتنى ام غضبت علىّ . فقال صلى الله عليه و آله انا اخترتك لنفسى انت اخى و انا اخوك فى الدنيا و الآخرة فبكى عليه السلام و قال .
( 2 ) - روايت است كه هنگامى كه رسول صلى الله عليه و آله ميان اصحاب برادرى مىداد على را گذاشته بود و او را با كسى برادرى نداد . على گفت يا رسول الله مرا فراموش كردى يا با من غضب دارى ؟ آن حضرت در جواب فرمود كه من ترا به جهت خود اختيار كردهام و موقوف داشته . تو برادر منى و من برادر تو در دنيا و آخرت . پس على رقت فرمود و بگريست و اين ابيات در آن محل انشا و انشاد فرمود عليه السلام .