( 274 ) [ رضينا قسمة الجبّار فينا لنا علم و للاعداء مال ]
رضينا قسمة الجبّار فينا * لنا علم و للاعداء مال
فان المال يفنى عن قريب * و ان العلم باق لا يزال
( 274 ) [ راضى شديم قسمت حق را ميان خويش ما راست علم و حاصل اعداست گنج و مال ]
راضى شديم قسمت حق را ميان خويش * ما راست علم و حاصل اعداست گنج و مال
تحقيق دان كه مال به زودى فنا شود * علمست آنكه ثابت و باقى است لايزال
( 275 ) [ فاهلا و سهلا بضيف نزل و استودع الله الفا رحل ]
فاهلا و سهلا بضيف نزل * و استودع الله الفا رحل
تولّى الشباب كان لم يكن * و حلّ المشيب كان لم يزل
فأمّا المشيب كصبح بدا * و اما الشّباب كبدر افل
سقى الله هذا و ذاك معا * فنعم المولّى و نعم البدل
( 275 ) [ اهلًا و سهلًا مرحبا زين ميهمانى كآمده با حق سپردم دوستى كش عزم شد سوى سفر ]
اهلًا و سهلًا مرحبا زين ميهمانى كآمده * با حق سپردم دوستى كش عزم شد سوى سفر
برتافت رو از ما شباب ز انسان كه خود گويى نبود * آمد چنان پيرى كه رو از ما نگرداند دگر
اما بود پيرى چو صبح آن دم كه پيدا مىشود * باشد جوانى همچو مه كو سوى مغرب شد مگر
ايزد دهد از لطف آب اين را و آن را هم دگر * خوش آنكه رفت از چشم ما خوش اينكه آمد در نظر
( 276 ) [ خليلى خليلى من يدوم وصاله و يكتم سرّى عند كل بخيل ]
خليلى خليلى من يدوم وصاله * و يكتم سرّى عند كل بخيل
و ليس خليلى بالملول و لا الذى * اذا غبت عنه باعنى بخليل
( 276 ) [ خليل من بود آن كس كه با من است مدام كند هميشه نهان سر من به نزد بخيل ]
خليل من بود آن كس كه با من است مدام * كند هميشه نهان سر من به نزد بخيل
خليل من نشود كو شود ملول و كسى * كه چون جدا شوم از وى فروشدم به خليل
( 277 ) [ يمثّل ذو العقل فى نفسه مصائبه قبل ان تنزلا ]
يمثّل ذو العقل فى نفسه * مصائبه قبل ان تنزلا
فان نزلت بغتة لم يرع * لما كان فى نفسه مثّلا
رأى الامر يفضى الى آخر * فصيّر آخره اوّلا