( 217 ) [ دواى درد دشمن از ره ناسازگارى كن ندارد سازگاريهاى دشمن منفعت پيشت ]
دواى درد دشمن از ره ناسازگارى كن * ندارد سازگاريهاى دشمن منفعت پيشت
كه با عقرب مدارا گر كنى دو سال پيوسته * چو ثابت گشت روزى عاقبت خواهد زدن نيشت
( 218 ) [ ارى المرء و الدنيا كمال و حاسب يضمّ عليها الكفّ و الكفّ فارغ ]
ارى المرء و الدنيا كمال و حاسب * يضمّ عليها الكفّ و الكفّ فارغ
( 218 ) [ مرد را مىبينم و دنيا چو مال و حاسب است كف به هم مىآرد امّا نيستش چيزى به كف ]
مرد را مىبينم و دنيا چو مال و حاسب است * كف به هم مىآرد امّا نيستش چيزى به كف
( 219 ) [ يا من عدى ثم اعتدى ثم اقترف ثم ارعوى ثم انتهى ثم اعترف ]
يا من عدى ثم اعتدى ثم اقترف * ثم ارعوى ثم انتهى ثم اعترف
ابشر بقول الله فى آياته * ان ينتهوا يغفر لهم ما قد سلف
( 219 ) [ اى كه دشمن باشى و در دشمنى كوشى و جهل پس پشيمان گردى و باز آيى از عصيان كه رفت ]
اى كه دشمن باشى و در دشمنى كوشى و جهل * پس پشيمان گردى و باز آيى از عصيان كه رفت
با بشارت باش بر قول حق و آيات او * باز اگر گرديد آمرزد شما را زانكه رفت
( 220 ) [ ايا صاحب الذنب لا تقنطن فانّ الاله رءوف رءوف ]
ايا صاحب الذنب لا تقنطن * فانّ الاله رءوف رءوف
و لا ترحلنّ بلا عدّة * فانّ الطريق مخوف مخوف
( 220 ) [ اى گنهكار ، نااميد مباش زانكه پروردگار غفار است ]
اى گنهكار ، نااميد مباش * زانكه پروردگار غفار است
راه بىتوشهاى مرو زنهار * زانكه در راه خوف بسيار است
( 221 ) [ جزى الله عنا الموت خيرا فانه ابرّ بنا من كلّ خير و أرأف ]
جزى الله عنا الموت خيرا فانه * ابرّ بنا من كلّ خير و أرأف
يعجل تخليص النفوس من الأذى * و يدنى من الدار التى هى اشرف
( 221 ) [ ايزد جزاى خير دهد موت را كه او ما را بهست از همه نيكويى كه هست ]
ايزد جزاى خير دهد موت را كه او * ما را بهست از همه نيكويى كه هست
تعجيل مىكند به خلاصى جان ز رنج * نزديك مىبرد به مقامى كه برتر است