( 155 ) [ پاك يزدانى كه او پروردگار عالمست رازق پرهيزكاران و بدان در خير و شر ]
پاك يزدانى كه او پروردگار عالمست * رازق پرهيزكاران و بدان در خير و شر
گر همىبودى به عالم رزق بر سعى عباد * مىنخوردى روزى پروردگار ما مدر
( 156 ) [ لئن ساءنى دهر عزمت تصبّرا فكلّ بلاء لا يدوم يسير ]
لئن ساءنى دهر عزمت تصبّرا * فكلّ بلاء لا يدوم يسير
و ان سرّنى لم ابتهج بسروره * فكلّ سرور لا يدوم حقير
( 156 ) [ چون ز دهرم بد رسد بر صبر باشد عزم من زانكه هر رنج و بلايى نيست ثابت دايما ]
چون ز دهرم بد رسد بر صبر باشد عزم من * زانكه هر رنج و بلايى نيست ثابت دايما
ور رساند شاديى زان شاديم نبود نشاط * زانكه هر شادى كه بينى دايمش نبود بقا
( 157 ) [ لئن ساءنى دهر فقد سرّنى دهر و ان مسّنى عسر فقد مسّنى يسر ]
لئن ساءنى دهر فقد سرّنى دهر * و ان مسّنى عسر فقد مسّنى يسر
لكل من الايام عندى عادة * فان ساءنى صبر و ان سرّنى شكر
( 157 ) [ گر غمى آيد ز دهرم شاديى آيد دگر ور به من دشوارى آيد هستش آسانى قياس ]
گر غمى آيد ز دهرم شاديى آيد دگر * ور به من دشوارى آيد هستش آسانى قياس
پيش من در جمله ايام نيكو عادتى است * گر بد آيد صبر دارم ور نكو آيد سپاس
( 158 ) [ دواءك فيك و ما تشعر و داؤك منك و ما تبصر ]
دواءك فيك و ما تشعر * و داؤك منك و ما تبصر
و انت الكتاب المبين الذى * بأحرفه يظهر المضمر
و تزعم انك جرم صغير * و فيك انطوى العالم الاكبر
فلا حاجة لك فى خارج * ففكرك فيك و ما تفكر
( 158 ) [ دواى درد تو با تست و تو نمىدانى ز تست درد تو و نيستى بدان بينا ]
دواى درد تو با تست و تو نمىدانى * ز تست درد تو و نيستى بدان بينا
تويى كتاب خداوند آن كتاب مبين * به حرفها كه نهانها از آن شود پيدا
گمان برى كه صغير اوفتاده جرم تنت * يقين بدان كه درو هست عالم كبرى
ترا برون ز وجود تو هيچ حاجت نيست * به تست فكر تو و نيست فكر خويش ترا