( 145 ) [ الشيب عنوان المني يّة و هو تاريخ الكبر ]
الشيب عنوان المني * يّة و هو تاريخ الكبر
و بياض شعرك موت شعر * ك ثم انت على الاثر
فاذا رايت الشيب عم * م الرأس فالحذر الحذر
( 145 ) [ نامه پيرى شده عنوان مرگ هست به تاريخ كبر محتوى ]
نامه پيرى شده عنوان مرگ * هست به تاريخ كبر محتوى
مردن شعر است سفيدى شعر * باز تو هم بر اثرش مىروى
آمده ديدى به سر خويش شيب * از گنهت كن حذر ار بشنوى
( 146 ) [ اذا زيد شرا زاد صبرا كانما هو المسك ما بين الصّلاية و الفهر ]
اذا زيد شرا زاد صبرا كانما * هو المسك ما بين الصّلاية و الفهر
لأنّ فتيت المسك يزداد طيبه * على السّحق و الحرّ اصطبارا على الشر
( 146 ) [ شر اگر گردد زيادت صبر من گردد زياد همچو مشكى در صلايه با دماغ افروختن ]
شر اگر گردد زيادت صبر من گردد زياد * همچو مشكى در صلايه با دماغ افروختن
مشك را از كوفتن طيبت زيادت مىشود * صبر دارد بر جفاى كوفتن يا سوختن
( 147 ) [ دليلك ان الفقر خير من الغنى و انّ قليل المال خير من المثرى ]
دليلك ان الفقر خير من الغنى * و انّ قليل المال خير من المثرى
لقاءك مخلوقا عصى الله للغنى * و لم تر مخلوقا عصى الله للفقر
( 147 ) [ دليل روشنت بشنو كه فقرست از غنا بهتر دگر مرد قليل المال بهتر ز اهل استغنا ]
دليل روشنت بشنو كه فقرست از غنا بهتر * دگر مرد قليل المال بهتر ز اهل استغنا
فراوان مالداران را بيابى در خدا عاصى * نبينى در خدا عاصى فقيران فروتن را
( 148 ) [ حرّض بنيك على الآداب فى الصّغر كيما تقرّ بهم عيناك فى الكبر ]
حرّض بنيك على الآداب فى الصّغر * كيما تقرّ بهم عيناك فى الكبر
و انما مثل الآداب تجمعها * فى عنفوان الصّبى كالنقش فى الحجر
هى الكنوز التى تنمو ذخائرها * و لا يخاف عليها حادث الغير
ان الاديب اذا زلّت به قدم * يهوى على فرش الديباج و السّرر
الناس اثنان ذو علم و مستمع * واع و سائرهم كاللغو و العكر