در آخرين مرحلهاى كه قرآن از طريق صحابه بر رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - عرضه شد و با وى مقابله گرديد ، ترتيب سورهها به همين ترتيب فعلى بر اساس قرائت عثمانى قرار گرفته و توقيفى گشت .
و سپس به سخن بعضيها اعتماد نموده و مىگويد : براى ترتيب وضع سورهها در قرآن كريم ، اسرار دقيق و علل و اسباب حكمتآميزى وجود دارد كه اقتضاى توقيفى بودن آن را كه از جانب خداى حكيم صادر گشته است را مىنمايد از جمله :
1 - از اسرار دقيق و علل حكمتآميز از حروف مقطعهاى كه در آغاز سورهها قرار گرفته است استفاده مىشود ، چنان كه ترتيب سورههاى هفتگانهء « حم » به ترتيب « حم - المؤمن ( غافر ) » و « حم - سجده » و « حم - شورى » و « حم - زخرف » و « حم - دخان » و « حم - جاثيه » و « حم - احقاف » . و ترتيب سورههايى كه به « الر » آغاز گشتهاند كه عبارتند از شش سوره : « الر - يونس » و « الر - هود » و « الر - يوسف » و « الر - رعد » و « الر - ابراهيم » و « الر - حجر » ) حكايتگر آن است .
2 - توافق و تناسب دقيق موجود ميان پايان سورهها با آغاز و ابتداى سورههاى قبل از آنهاست ؛ مانند آيات آخر سورهء مباركهء « حمد » و اول سورهء مباركهء « بقره » كه از نظر معنا با هم مناسبت دقيق دارند .
3 - هموزن بودن آخرين كلمهء سورهء قبل با آخر اولين آيهء سورهء بعدى ، چنان كه اين ، در مقايسهء كلمهء « مسدّ » در آخر سورهء « تبّت » با آخرين كلمهء آيهء اول از سورهء « توحيد »
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
به دست مىآيد كه در هر دو « قافيه » حرف « دال » مىباشد ! ! !
4 - تشابه تمامى سورهء قبل با مجموع سورهء بعدى ، چنان كه اين در بين دو سورهء « و الضحى » و « انشراح » واضح و روشن است !
مىگوييم شگفتا ! لابد ذهنها و دلهاى ما از درك اين اسرار ساختگى و تأسف