12 - ابو الخطاب جبلى ( - 439 ه . ق )
ابو الخطاب ، محمد بن على بن محمد بن ابراهيم مشهور به جبلى ، اديبى است شاعر كه داراى اشعار خوب و نمكين است . فصيح القول از محدثين بغداد كه خطيب بغدادى از وى استماع حديث كرده گويد كه ، جبلى رافضى مذهب است ديگران نيز اين گفته را تأييد كردهاند ولى مؤلف ريحانة الادب گويد من در كتب رجاليهء اماميه نامى از وى نديدم .
خطيب بغدادى ، قصيدهاى مشتمل بر بيست و دو بيت از ابو العلاء معرّى نقل كرده كه در مدح جبلى سروده است ، وى شب دوشنبه بيست و نهم ذى قعدهء سال چهارصد و سى و نه هجرى ( 439 ه . ق ) وفات كرده است . « 1 »
13 - ابو سعيد الرّستمى ( - قرن چهارم )
ثعالبى گويد : محمد بن محمد بن حسن بن محمد بن حسن بن على بن رستم از مردم اصفهان و از خانوادههاى بزرگ آنجاست وى بسيار خوب شعر مىگويد و از شعراى بزرگ زمان است ، صاحب بن عباد دربارهاش گفته : وى اشعر اهل شهر خودش مىباشد ، و باز گفته : او اشعر اهل زمان خويش است .
صاحب بن عبّاد شعر ذيل را در مورد ابو سعيد الرستمى گفته :
ابو سعيد فتى ظريف * يبذل فى الظرف فوق وسعه
ينيك بالشّعر كلّ ظبى * فأيره فى عيال طبعه « 2 »
14 - ابو سعد معروف به لايليق ( - 464 ه . ق )
در هيچيك از منابعى كه در فهرست منابع از آنها ياد كردهام اثرى ازين شخص نديدم تنها در كتاب بدايع الملح ذكر شده كه وى يكى از فضلاى خوارزم مىباشد ، در لغتنامهء دهخدا نيز از 66 نفر با كنيهء ابو سعد يادشده و يكى از آنها به نام محمد بن منصور از اهالى
هامش
( 1 ) . ر . ك : ريحانة ، ج 1 ، ص 396 و تاريخ بغداد ، ج 3 ، ص 101 .
( 2 ) . ر . ك : يتيمة ، ج 3 ، ص 400 .