يا أميرا على جريب من الأر * ض له تسعة من الحجّاب
« اى كسى كه بر مقدارى از زمين حكومت مىكنى و نه نفر دربان دارى . . . » .
جالسا فى الخراب يحجب فيه * ما رأينا إمارة فى خراب
« درحالىكه در ويرانه نشستهاى و در آنجا دربانى مىكنى ، ما فرمانروايى در ويرانه را هرگز نديدهايم » .
سرانجام ، مرگ فرّاء فرامىرسد و او در سال 207 ه ق در سن شصت و هفت سالگى از دنيا مىرود .
سلمة بن عاصم شاگرد او مىگويد : هنگامى كه فرّاء در بستر بيمارى افتاده بود ، بر او وارد شدم و او درك و هوش خود را از دست داده بود ، درآنحال مىگفت : اگر نصب باشد نصب است و اگر رفع باشد ، رفع است و بدينسان اين دانشمند در طى زندگانى خود به فراگيرى علم نحو و لغت پرداخت و دانش خود را در راه خدمت به قرآن به كار گرفت .
شيوهء فرّاء در تفسير قرآن
نكتهء بسيار قابل توجهى كه در شيوهء تفسيرى فرّاء وجود داشت و براى ما قابل درنگ است ، اهميّت دادن وى به قرائت است ؛ و اهتمام به قرائت از اصيلترين شيوههاى عملى در مطالعات قرآنى است و مقصود از بررسى اين شيوهء عملى تصحيح قرائت و ضبط درست آن است ، چرا كه تحريف لفظى و به دنبال آن تحريف معنوى قرآن از تغيير قرائت ناشى مىشود . بنابراين ، اهتمام به درستى تلفظ ، همزمان با اهتمام به سلامت معناى آيات قرآن موجب حفظ و نگهدارى متن قرآن از هرگونه شبهه و تحريف مىشود .
اين شيوهء عملى در قرائت ، افزون براينكه در توثيق نص قرآن و نگهدارى آن از تحريف ، داراى ارزش حياتى و عملى قابل ملاحظهاى است ، در زمانى كه كتابت رواج نداشته و اعتماد مردم تنها به ذهن و حافظه خودشان بوده است ، نيز ارزشى و الا دارد .
اهتمام به قرائت بهطور منطقى مستلزم اهتمام ورزيدن به ساختار نحوى در متن