طولانى او گوش فراداد و سپس به جانب مسجد خود برگشت . به او گفتم : استاد ! ، مردم را به انتظار گذاشتى و براى شنيدن قرائت اين مرد آمدى ؟ گفت : اى ابو على ساكت باش ! گمان نمىكنم خداوند انسانى را مانند طبرى كه چنين زيبا قرآن را تلاوت مىكند ، آفريده باشد .
شاگردش عبد العزيز طبرى مىگويد : به دليل قرائت دلرباى طبرى ، مردم از دور و نزديك آهنگ او مىكردند تا به امامت وى نماز بخوانند و به قرائت و تجويد او گوش فرادهند .
ب - مهارت طبرى در حديث
: ابن خلكان كه طبرى را به امانت در حديث توصيف كرده ، به اين مهارت اشاره مىكند و پيش ابن خلكان ، خطيب بغدادى در حق وى چنين گفته است : او روايتها و راههاى آن و نيز درست و نادرست و ناسخ و منسوخ آنها را خوب مىشناخت . در خبرى كه هماكنون بيان خواهيم كرد ، نيرومندى طبرى در حديث روشن مىشود ، روايت شده است : وقتى كه او در راه طبرستان از دينور عبور مىكرد ، بعضى از علما او را فراخواندند و مناظراتى ميانشان اتفاق افتاد . بعدها عبد اللّه بن حمدان ادّعا كرده بود كه او بر طبرى هشتاد و پنج حديث را غريب « 1 » شمرده است و طبرى بر او هجده حديث را . امّا ابو بكر دينورى كه از دانشمندان و حافظان حديث بوده است ، ابن حمدان را تكذيب كرد . و در توضيح اينكه چگونه مغلوب خود را غالب پنداشته و فضيلتى را كه استحقاق نداشته به خود نسبت داده . چنين گفته است : طبرى نزد ما آمد . پس كسايى ، او و ديگر علما را فراخواند . من و ابن حمدان نيز حاضر بوديم ، طبرى بر ابن حمدان ، هشتاد و سه حديث را مورد اشكال قرار داد ، ولى ابن حمدان بر او تنها هجده حديث را غريب
هامش
( 1 ) - اصطلاح غريب الحديث بر سهگونه است : الف - غريب الالفاظ حديثى است كه در متن آن لفظ مشكلى بهكار رفته باشد و در اين فن كتابها نوشتهشده كه در آنها لغت مشكل حديث شرح داده شده است .
ب - غريب المتن حديثى است كه در طبقه اول فقط يك نفر آن را نقل كرده باشد .
ج - غريب السند همان غريب المتن كه به طريق ديگر معروف باشد . علم الحديث ، استاد شانهچى ، چاپ سوم ، ص 15 - 53 . م .