تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤
اما كارهاى ناشايست ظاهر عبارت است از زناى آشكارا كه پرچم نصب كنند چنانچه زنهاى بدكاره در جاهليت پرچم ميزدند . اما كارهاى ناشايست باطنى منظور ازدواج با زن پدر است زيرا قبل از بعثت پيغمبر وقتى شخصى مىمرد و زن از او باقى ميماند پسرش با او ازدواج ميكرد اگر آن زن مادر خودش نبود خداوند اين كار را حرام كرد . اما اثم ( گناه ) كه در اين آيه نام برده شده ، همان شراب است كه خداوند در آيه ديگر ميفرمايد :
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ
. « 1 » اثم و گناه در قرآن همان شراب و قمار است كه گناه آن دو بزرگ است چنانچه خداوند فرموده . مهدى رو به على بن يقطين كرده گفت : اين فتوى مخصوص بنى هاشم است . على بن يقطين ميگويد به او گفتم : صحيح ميفرمائيد يا امير المؤمنين خدا را سپاس‌گزارم كه اين علم را از ميان شما خانواده خارج نكرد . مهدى بلافاصله گفت : راست ميگوئى رافضى ! مهج الدعوات : ابو الوضاح محمّد بن عبد اللَّه نهشلى از پدر خود نقل كرده كه از موسى بن جعفر عليه السّلام شنيدم ميفرمود : بازگو كردن نعمتهاى خدا شكر آن نعمت است كسى اين كار را ترك كند كفران نموده . نعمتهاى خدا را به يكديگر متصل كنيد بوسيله شكرگزارى ، اموال خود را حفظ نمائيد با زكات و بلا را با دعا بر طرف كنيد دعا سپرى است نجات‌بخش كه بلا را برميگرداند گر چه حتمى و قطعى شده باشد . ابو الوضاح گفت : پدرم نقل كرد وقتى حسين بن على شهيد فخ كشته شد و او حسين بن على بن حسن بن حسن بود مردم پراكنده شدند سر او را با اسيران
هامش
( 1 ) سوره بقره آيه 219 از تو راجع به شراب و قمار مىپرسند بگو در اين دو گناه بزرگى است براى مردم نيز منفعتى هم دارد .