هر عيب باشد عادل و منصف و حكيم و رؤف ، مهربان و بخشنده ، و عطوف ، راستگو و خيرخواه ، نيكوكار ، امين و مورد اعتماد كاربر و توانا باشد .
نصر بن مزاحم از جاى حركت نموده گفت : چه ميفرمائى در باره جعفر بن محمّد عليه السّلام فرمود : چه بگويم در باره پيشوائى كه تمام امت محمّد گواهند بر اينكه دانشمندترين مردم زمان خود بود پرسيد در باره موسى بن جعفر چه ميگوئى ؟
در جواب فرمود : آن جناب نيز مانند حضرت صادق بود مردم در باره او در شگفت بودند . موسى بن جعفر مدتى زندگى كرد ، با هر ملتى به زبان خودشان صحبت مىنمود با خراسانيان به لغت محلى خودشان و با روميان به زبان رومى و با ساير مردم به زبان خودشان . دانشمندان جهان از يهود و نصارى خدمتش ميرسيدند با آنها احتجاج ميكرد بوسيله كتاب و زبان خودشان .
پس از انقضاء مدت عمرش پيكى از طرف آن جناب پيش من آمد به اين مضمون پيغامى آورد . پسرم اجل من سر آمده و عمرم تمام شده تو وصى و جانشين پدرت هستى پيغمبر اكرم هنگام وفات علي را خواست و سفارشهائى بايشان نمود به او واگذارد صحيفهاى را كه در آن اسمائى كه اختصاص بانبياء و اوصياء دارد سپس فرمود : نزديك من بيا سر خويش را در لحاف پيچيد ، آنگاه فرمود : زبانت را بيرون بياور با انگشترش زبان علي را مهر كرد ، سپس فرمود : علي زبانت را در دهان من قرار ده و بمك و آنچه در دهان خود يافتى ببلع .
علي عليه السّلام دستور پيغمبر را اجراء كرد آنگاه فرمود : خداوند به تو فهمانيد آنچه به من فهمانيده و بينش تو را به اندازه من قرار داده و دانش تو را نيز به همان مقدار كه به من داده عنايت كرد بجز اينكه پيغمبرى بعد از من نخواهد بود هر يك از امامها نيز همين طورند ، بعد از درگذشت موسى بن جعفر من بهر زبانى آشنا شدم و به تمام كتابها اطلاع پيدا كردم .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت على بن موسى الرضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 73
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٣