بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — صفحة 113

گفت ميدانى آن طور كه ميگوئى نيست ولى اين حرف تو از روى حسد نسبت به فرزند من است . فرمود به خدا قسم حسد مرا وادار نميكند اما اين شخص و برادرها و فرزندانش آن مقام را ميگيرند با دست به پشت ابو العباس سفاح زد از جاى حركت كرد عبد الصمد بن على و ابو جعفر محمّد بن على بن عبد اللَّه بن عباس از پى ايشان رفتند . پرسيدند واقعا آنچه فرموديد صحيح است . فرمود اين حرف را ميزنم و ميدانم واقعيت دارد . در رامش افزا مينويسد : ابو مسلمه خلّال كه ملقب بوزير آل محمّد بود خلافت را به حضرت صادق عليه السّلام قبل از اينكه سپاه به او برسد عرضه داشت امام عليه السّلام امتناع ورزيد . به او فرمود ابراهيم امام ( برادر سفاح ) از شام به عراق نخواهد رسيد خلافت ميرسد به دو برادر او سفاح و منصور و در ميان فرزندان برادر بزرگتر باقى ميماند و ابو مسلم بهدف نميرسد . همين كه سپاه رسيد باز نوشت و در نامه ذكر كرد هفتاد هزار مرد جنگى در اختيار ما است ما منتظر دستور شما هستيم . در جواب او پيغام داد كه همان جوابى كه حضورا به تو گفتم همان است . همان طورى كه امام صادق فرموده بود شد ابراهيم امام برادر سفاح در زندان مروان باقى ماند و خطبه بنام سفاح خوانده شد . در يكى از تواريخ نوشته است كه وقتى نامه ابو مسلمه خلّال « 1 » به حضرت صادق رسيد شب بود امام نامه را روى چراغ گرفت و سوزانيد . آورنده نامه خيال كرد به جهت تقيه و حفظ نمودن اسرار نامه را سوزانيده عرضكرد آقا جواب نامه را بدهيد . فرمود جواب همان است كه ديدى . مناقب مينويسد : اسحاق و اسماعيل و يونس پسران عمار گفتند كه صورت