گفتم : من از آخرين كسانى مىباشم كه با او ديدار كردند .
حضرت بار ديگر فرمود : مردم مىگويند او مرده است . و وقتى حضرت فرمود : « مردم مىگويند » فهميدم منظور او خودش مىباشد .
سپس حضرت از من پرسيد : جعفر چه كرد ؟
گفتم : او را در بدترين وضع در زندان ترك كردم .
حضرت فرمود : اينك او بر تخت قدرت نشسته است ؛ از ابن زيّات چه خبر ؟
گفتم : مردم با او همراهند و فرمان ، فرمان او است .
حضرت فرمود : اينك روزگارش تيره و كار بر او سخت گرديد .
خيران اسباطى مىگويد : آنگاه حضرت براى مدّتى ساكت ماند ، سپس به من فرمود :
امر و تقدير خداوندى بايد جارى شود . اى خيران ! خليفه واثق باللّه مرد و جعفر متوكّل جاى او نشست ، و ابن زيّات به قتل رسيد .
گفتم : فدايت گردم ! چه وقت به قتل رسيد ؟ حضرت فرمود : شش روز پس از عزيمت تو به قتل رسيد .
[ رسوا شدن بدخواهان امام هادى عليه السّلام ]
* ابو القاسم جعفر بن محمد ، از محمد بن يعقوب ، از على بن محمد ، از ابراهيم بن طاهر روايت كرده است : متوكّل به خاطر جراحتى كه در بدنش بود به گونهاى بيمار شد كه حالش رو به مرگ مىرفت ، و كسى جرأت نكرد آهنى گداخته به بدنش نزديك گرداند ؛ پس مادرش نذر كرد چنانچه شفا يابد ، پول هنگفتى براى امام هادى عليه السّلام بفرستد .
فتح بن خاقان به متوكّل گفت : چنانچه صلاح بدانى به دنبال اين مرد بفرستى - منظورش امام هادى عليه السّلام بود - و از او در مورد اين بيمارى سؤالاتى كنى ، شايد دارويى براى تو تجويز كند كه خداوند به وسيلهء آن براى تو فرج و گشايش حاصل كند .
متوكّل گفت : دنبالش بفرستيد بيايد . فرستادهء متوكّل رفت و برگشت و گفت : علف گوسفند حاضر كنيد و آن را در گلاب خيس كنيد سپس آن را بر روى جراحت بگذاريد ، به