حضرت به من نگاهى كرد و فرمود : اى محمد ! در اين سال اتفاقى خواهد افتاد پس تو به خاطر آن جزع و بىتابى نكن .
گفتم : خداوند مرا فداى تو گرداند ! مرا نگران ساختى ، بفرما كه چه خواهد شد ؟
حضرت فرمود : نزد اين طاغوت خواهم رفت ، ولى نه از طرف او و نه از طرف كسى كه به جاى او خواهد آمد ، گزندى به من نخواهد رسيد .
گفتم : خدا مرا فداى تو گرداند ! پس چه پيشآمدى اتفاق خواهدافتاد ؟
حضرت فرمود :
يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ
« 1 » .
گفتم : خدا مرا فداى تو گرداند ! آن واقعه چه خواهد بود ؟
حضرت فرمود : هركس حقّ فرزندم را ادا نكند و امامت او را انكار نمايد مانند كسى است كه به على بن ابى طالب عليه السّلام ستم كرده و امامت و حقّ او را پس از رسول خدا عليه السّلام انكار كرده باشد .
عرض كردم : به خدا سوگند اگر خدا به من عمرى دهد حتما حقّ او را ادا خواهم نمود و به امامت او اقرار خواهم كرد .
حضرت فرمود : راست گفتى اى محمد ، خداوند به عمر تو مىافزايد و حقّ او را ادا خواهى نمود و به امامت ايشان و امامت جانشين او اقرار خواهى كرد .
گفتم : جانشين ايشان كيست ؟
فرمود : فرزند او محمد مىباشد .
عرض كردم : كمال اطاعت و فرمانبردارى را نسبت به او خواهم داشت .
باب در بيان مختصرى از دلايل و نشانههاى امامت حضرت رضا عليه السّلام و بخشى از خصوصيات آن حضرت
* جعفر بن محمد ، از محمد بن يعقوب ، از محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن
هامش
( 1 ) . سورهء ابراهيم : 27 . « خداوند ستمكاران را گمراه مىسازد و هركارى كه اراده كند ، انجام مىدهد » .