فرمود : راست گفتى ، همه چيز به دست خدا است و پروردگارمان در هر روزى ارادهاى و مشيّتى دارد ؛ اگر قضاى الهى به دلخواه ما نازل شود ، خدا را سپاس مىگوييم به خاطر نعمتهايش و او است كه يار و ياور ما است در به جاى آوردن شكر ؛ و اگر قضاى الهى مانع تحقق بر خلاف دلخواه ما باشد ، پس جاى دورى نمىرود آن كه نيّتش حق و تقوا اعماق وجودش را فرا گرفته باشد .
به او گفتم : آرى ، خداوند تو را به آنچه مىخواهى برساند ، و از آنچه حذر دارى كفايت كند .
سپس چند مسئله در باب نذر و مناسك حج از ايشان پرسيدم و ايشان جوابم را دادند ، سپس اسب خود را حركت داد و فرمود : سلام بر تو . و از همديگر جدا شديم .
[ تلاش براى بازگرداندن امام عليه السّلام ]
چون حسين بن على عليه السّلام از مكه خارج شد ، يحيى بن سعيد بن عاص به همراه عدّهاى كه عمر بن سعيد آنها را نزد حضرت فرستاد جلوى راهش را گرفتند و گفتند : بازگرد ، كجا مىخواهى به روى ؟ حضرت امتناع كرد و به راهش ادامه داد . ميان دو گروه كشمكش رخ داد و همديگر را هل دادند و با تازيانه بر همديگر حملهور شدند . حسين عليه السّلام و يارانش به شدت مقاومت كردند ، سپس به راه خود ادامه داد تا اينكه به تنعيم رسيد « 1 » ، در آنجا كاروانى را ديد كه از يمن آمده بود ، پس از براى بار و متاع خود و يارانش ، شترانى را از آنها كرايه كرد و به صاحبان شترها فرمود : هركس بخواهد همراه ما به عراق برود ، مزدش را به طور كامل به او پرداخت مىكنيم و به نيكى و احسان با او رفتار خواهيم كرد ؛ و هركس بخواهد در ميانهء راه از ما جدا شود كرايهء راهى را كه طى كرده به او مىدهيم . پس گروهى از آنان به او پيوستند و گروهى ديگر خوددارى كردند .
عبد اللّه بن جعفر رضى اللّه عنه دو فرزند خود عون و محمد را در پى حضرت فرستاد و به همراه
هامش
( 1 ) . تنعيم : محلى است در مكه در بيرون از محدوده احرام ، بين مكه و سرف قرار دارد . در دو فرسنگى مكه و گويند در چهار فرسنگى آن قرار دارد . ( معجم البلدان 2 : 49 )