بودند ، خاصه شعاع السلطنه ، برادر محمد على شاه ، كه 115 هزار تومان مقررى سالانه دريافت مىكرد و ظل السلطان عمويش كه 75 هزار تومان در سال داشت . تمامى اين مقرريها تا سطح يك مقررى يكسان ساليانه 12 هزار تومان كاهش يافت . تدابيرى ديگر نيز جهت جلوگيرى از ساير سوءاستفادههاى فوقالذكر و تفهيم ارزش نقره - به دليل عدموجود گردش عملى طلا در ايران - اتخاذ و سرانجام ، با اين اقدامات و ديگر صرفهجوئيها ، بودجهاى ارائه مىشد كه كسرى 570 هزار تومان را به مازاد 230 هزار تومان تبديل و عملا حدود 800 هزار پوند ذخيره كرد . از اين مازاد ، 120 هزار پوند براى حقوق شاه در نظر گرفته شد و ميزان 110 هزار پوند براى ديگر مقاصد باقى ماند . و اگر ، آنطور كه آقاى ديويد فريزر - بعدها خبرنگار ويژهء تايمز در تهران - طى جلسهاى در انجمن كشورهاى آسياى مركزى ، كه در 11 نوامبر 1908 براى استماع برداشت آقاى تقىزاده از وضعيت ايران در لندن برگزار گرديد ، اظهار داشت ، اين بودجه صرفا بر روى كاغذ وجود داشت و هرگز تحقق نيافت ، تقصير بر عهدهء كسانى كه آن را با چنان تلاش شگرفى تدوين نمودند نيست ، بلكه بر عهدهء آنان است كه از اجراى مفادش جلوگيرى كردند . اينكه اين بودجه مىبايد موجب نارضايتى بسيارى از افراد ، خاصه شاه ، شاهزادگان و مشتى از انگلهايى كه مدتها براساس سوءاستفادهها زندگى كرده و چاق شده بودند ، گشته باشد امرى طبيعى بود . امّا ايران تنها كشورى نيست كه در آن اجراى اصلاحات شديدا ضرورى با كارشكنى يا جلوگيرى صاحبان منافع مستقر مواجه گشته است . نفرت شديد محمد على شاه و حاميان و مشاوران مرتجع وى نسبت به هرگونه كنترل مردمى مؤثر ، صخرهاى بود كه نه تنها لايحهء بودجه ، بلكه طرحهاى مربوط به تأسيس يك بانك و يك ارتش ملى نيز با آن برخورد و درهم شكستند .
در زمينهء تدابير انجام شده براى تأسيس يك سيستم وصول منصفانهتر ماليات و محافظت مالياتدهندگان از حرص و آز ضابطين ، مطالب ديگرى نيز وجود دارد كه بايد تحت عنوان « انجمنها » بيان گردد .
5 . افزايش عدم محبوبيت مجلس
اگر مجلس در ميان حاميان خود اشخاصى را داشت كه معتقد بودند صرف وجود آن درمانى خواهد بود براى تمامى دردهاى ايران ، و فورا اين كشور را به بهشتى زمينى تبديل خواهد كرد ،