و در اصول كافى به سند صحيح عالى « 1 » از حضرت ابى عبد اللّه امام صادق عليه السّلام آمده كه فرمود :
ما كسى را مؤمن نمىشماريم تا اينكه نسبت به تمام امر ما پيروى علاقمند باشد ، توجه كنيد كه البته از جمله پيروى و خواستن امر ما ورع و پرهيزكارى است ، پس خود را به آن زينت دهيد كه خداى تعالى بر شما رحمت آرد و به وسيلهء ورع دشمنانمان را در رنج و فشار قرار دهيد كه خداوند شما را عزّت دهد و باقى بدارد « 2 » .
و در روضهء كافى به سند خود از امام صادق عليه السّلام آورده كه فرمود : من و حضرت ابو جعفر [ امام باقر عليه السّلام ] بر [ جمعى از ] شيعيان گذشتيم كه ما بين قبر [ پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله ] و منبر بودند ، به حضرت ابو جعفر عليه السّلام گفتم : شيعيان و مواليان تو هستند ، خداوند مرا فداى تو گرداند . فرمود : آنها كجايند ؟ گفتم : آنان را ما بين قبر و منبر مىبينم ، فرمود : مرا نزد آنان ببر ، پس به آنان نزديك شد و برايشان سلام كرد ، سپس فرمود : به خدا سوگند من بوى شما و جانهايتان را دوست مىدارم ، با اين حال به وسيلهء ورع و جدّيت [ در ديندارى ] يارى كنيد كه آنچه نزد خداوند هست به دست نمىآيد مگر با ورع و تلاش ، و چون بندهاى را امام خود دانستيد به او اقتدا نماييد ، همانا به خدا سوگند شماها بر دين من و دين پدرانم ابراهيم و اسماعيل هستيد ، و چنانچه آنان بر دين اينان بودهاند پس شما بر اين [ دين ] به وسيله ورع و تلاش يارى نماييد « 3 » .
علّامهء مجلسى رحمه اللّه در شرح اين حديث گفته : « بدين جهت از ميان پدران خود ابراهيم و اسماعيل را نام برد تا بيان كند كه تمام پيغمبران در دين با ما مشاركت دارند ، و چون اين تخصيص يا موهم حصر است و يا موهم اينكه آنان از پدران گرامىاش محمد و خاندان او - صلوات اللّه عليهم اجمعين - برترند مطلب را تدارك كرد به اينكه پيغمبر و اهل بيت او - صلى اللّه عليهم اجمعين - اصل در دين حق هستند و ساير انبيا عليهم السّلام در دين ايشان و از پيروان آنانند . پس اينكه حضرت عليه السّلام فرمود : « آنان » اشاره به ابراهيم و اسماعيل و ديگر پيغمبران گذشته عليهم السّلام است ، و « اينان » إشاره به پدران نزديكش مىباشد از پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و ائمهء طاهرين عليهم السّلام .
هامش
( 1 ) . در خبر صحيحى از آن حضرت عليه السّلام آمده است كه فرمود : « بر تو باد خداترسى و ورع و تلاش و راستگويى و أداى امانت ، و حسن خلق و خوب همسايه دارى ، و مردم را با غير زبانهايتان به خودتان دعوت نماييد ، و زينت باشيد و ننگ نباشيد ، و بر شما باد طولانى كردن ركوع و سجود » . اين حديث را از على بن ابراهيم قمى از پدرش از حسن بن محبوب از على بن رئاب روايت كرده ، همهء اينها ثقهء جليل القدر و امامى مذهب بودهاند . ( مؤلف ) .
( 2 ) . اصول كافى ، 2 / 78 ، باب الورع ، ح 13 .
( 3 ) . روضة الكافى ، 8 / 240 ، ح 328 .