مكان دوردستى بيفكند . آنگاه به نشانهء توحيد و ايمان توجه داد كه فرمود :
وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ .
تا اين مطلب را توجه دهد كه نشانهء كسى كه دلش از شرك خالص گشته و به زيور ايمان خود را آراسته ، و به نور توحيد روشنى يافته : تعظيم شعائر خداوند است ، چون كسى كه چيزى را دوست بدارد هر آن چيزى كه اختصاص و انتساب به آن دارد را نيز دوست مىدارد ، و اين چيزى است كه بالعيان مشاهده مىشود و به عقل و نقل تأييد مىگردد ، پس مؤمن به سبب معرفت و محبتش نسبت به خداى تعالى ، هر چيزى كه به او - تعالى - اضافه و منسوب باشد با خصوصيتى كه از غير خودش متمايز شود را دوست مىدارد ، لذا مراتب تعظيم و احترام برحسب تفاوت درجات ايمان و محبّت و اخلاص مؤمن نسبت به خداوند - عزّ و جل - و نيز تفاوت مراتب آن چيزى كه منسوب به خداى تعالى است از جهت ويژگىها و اسبابى كه مايهء انتساب و اختصاصش به خداوند گرديده تفاوت مىيابد .
حاصل آنچه ياد كرديم اينكه هر آنچه انتساب خاصى به خداى تعالى داشته باشد مايهء شرافت آن خواهد بود ، و از جمله شعائر خداوندى مىشود و تعظيم آن تعظيم شعائر اللّه محسوب مىگردد ، خواه انتساب آن شىء بدون واسطه باشد يا با واسطه ، و مواقف و مشاهد امام عليه السّلام از جملهء آنها است ، آنها نظير مساجد مىباشند كه به خداى تعالى منتسب هستند ، به سبب اينكه براى عبادت خداوند - عزّ و جل - قرار داده شدهاند ، ولى لازمهاش اين نيست كه اين اماكن متبرّكه در تمام احكام با مساجد مشاركت داشته باشند ، زيرا كه احكام خاصّى كه در شرع براى مكان معيّنى اختصاص يافت به غير آن سرايت داده نمىشود مگر با دليل خاص . البته در تمام امورى كه در عرف تعظيم و احترام اماكن محسوب گردد مشاركت دارند ، و بيان اين مطلب در مبحث دوم ان شاء اللّه تعالى خواهد آمد .
و بايد دانست كه آنچه ما در بيان معنى شعائر ياد كرديم منافات ندارد با آنچه بعضى تفسير كردهاند كه منظور از آن تمام دين خداوند است ، و بعضى ديگر آن را به معالم دين خداوند ، و بعض ديگر آن را به نشانههايى كه خداوند براى طاعت خود نصب فرموده ، و برخى به محرمات ، و بعضى به مناسك حج تفسير كردهاند . و آنچه در فرمايش امير المؤمنين عليه السّلام كه :
« ماييم شعائر » خواهد آمد ؛ زيرا كه ظاهر از ملاحظهء أشباه و نظاير آن است كه هركدام از اين تفسيرها ذكر بعضى از مصاديق يا اظهر آنها است ، و همه به آنچه به تأييد خداوند و بركت اولياى او ياد كرديم و بيان داشتيم برمىگردد .