خداى - عزّ و جل - نبرد با مشركين را به آن حضرت رخصت داد ، و [ خداوند ] نازل فرمود كه :
فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ
« 1 » ؛ پس مشركان را هر جا كه يافتيد بكشيد و آنان را بگيريد و محصورشان كنيد و به هر كمينگاهى بر سر راه آنها بنشينيد .
وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ
« 2 » و آن مشركان را هر جا كه يافتيد بكشيد . پس خداوند آنها را بر دست رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و دوستان حضرتش به قتل رسانيد ، و آن را پاداش صبر آن بزرگوار قرار داد با آنچه در آخرت براى آن حضرت ذخيره فرموده ، پس هر آنكه صبر كند و در راه خدا تحمل نمايد ، از دنيا بيرون نمىرود تا اينكه خداوند نسبت به دشمنانش ديدهاش را روشن نمايد ، به اضافهء آنچه براى آخرت او ذخيره مىسازد .
و در همان كتاب در خبر صحيحى از ابو الصباح كنانى « 3 » روايت آمده كه گفت : در محضر امام ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام شرفياب بودم كه پيرمردى به حضور آن جناب رسيد و عرضه داشت : اى ابو عبد اللّه ، من به محضر شما شكايت آوردهام از فرزندانم و ناسپاسى آنها و برادرانم و جفاكارى ايشان در اين هنگام كه سنّم بالا رفته است ؟ حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام فرمود :
اى مرد همانا حق را دولتى است و باطل را دولتى ، و هركدام در دولت ديگرى خوار است ، و كمترين چيزى كه در دولت باطل به مؤمن مىرسد عقوق فرزندان و جفاى برادرانش مىباشد ، و هيچ مؤمنى نيست كه چيزى از رفاه و آسايش را در دولت باطل ببيند مگر اينكه پيش از مردنش مبتلا مىگردد ، يا در بدنش و يا دربارهء فرزندانش و يا در مورد مالش تا اينكه خداوند او را از آنچه در دولت باطل كسب كرده خلاص كند ، و در دولت حق سهم او را زياد گرداند ، پس صبر كن ، و تو را مژده باد . « 4 »
و در همان كتاب از حضرت ابو جعفر امام باقر عليه السّلام روايت آمده كه فرمود : هنگامى كه فوت پدرم على بن الحسين عليه السّلام نزديك شد مرا به سينه گرفت و فرمود : پسرم تو را سفارش مىكنم به آنچه پدرم هنگام رحلت مرا سفارش كرد ، و ياد فرمود كه پدرش او را به آن سفارش كرده بود :
پسرم بر حق صبر كن هرچند كه تلخ باشد « 5 » .
هامش
( 1 ) . سوره توبه ، آيه 5 .
( 2 ) . سوره بقره ، آيه 191 .
( 3 ) . اين خبر را در آخر باب تعجيل عقوبة الذنب آورده ، و ابو الصباح كنانى كوفى است . و اسم او ابراهيم بن نعيم است . و ثقه مىباشد كه امام صادق عليه السّلام او را « ميزان » ناميده ، و چنان كه در كتب رجال آمده به او فرمود : « انت ميزان لا عين فيه » ( مولف ) .
( 4 ) . اصول كافى ، 2 / 447 ، ح 12 .
( 5 ) . اصول كافى ، 2 / 91 ، باب الصبر ، ح 13 .