تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
به تمسخر و استهزا مىگيرد ، و با اين كار خداى - عزّ و جل - و اولياى او عليهم السّلام را استهزا مىنمايد . و بدون ترديد چنين شخصى كافر است و با خداوند - جل شأنه - عناد ورزيده است ،
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
« 1 » ؛ خداوند آن‌ها را استهزا مىكند و آنان را در طغيانشان سرگردان رها مىسازد . و چنين كسانى به سان قوم نوح باشند ، آن كافرانى كه خداى تعالى دربارهء آن‌ها فرموده :
وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ * فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ
« 2 » ؛ و كشتى را ( نوح ) مىساخت . و هرگاه جمعى از افراد قومش بر او مىگذشتند او را مسخره مىكردند ( نوح ) مىگفت اگر امروز شما ما را مسخره كنيد ما هم ( روز ديگرى ) شما را به تمسخر گيريم كه بعد از اين بدانيد كداميك از ما و شما را عذاب خواركننده خواهد گرفت و عذاب دائم خواهد رسيد . گونهء سيزدهم : گاهى شتابزدگى موجب خشم بر خالق متعال و رضا ندادن به قضاى إلهى مىشود و اين صفت مايهء هلاكت و تيره‌بختى است . و از همين روى در دعاى روايت شده از عمرى رضى اللّه عنه كه از حضرت صاحب الامر - عجّل اللّه فرجه الشريف - گرفته شده چنين آمده : بار خدايا ! و تويى آن داناى بدون تعليم به آن وقتى كه صلاح است امر ظهور [ حكومت ] ولىّات را إذن دهى كه خود را آشكار سازد و پردهء غيبت از روى برافكند ، پس مرا بر آن [ امر غيبت ] صبر و شكيبايى ده كه دوست نداشته باشم آنچه به تأخير انداخته‌اى جلو بيفتد ، و آنچه را تو تعجيل بخواهى من به تأخيرش مايل نباشم . و هرچه تو در پرده قرار داده‌اى افشايش را نطلبم ، و در آنچه نهان ساخته‌اى كاوش ننمايم و در تدبير امور جهان با تو [ كه همهء مصالح را مىدانى ] به نزاع نپردازم . . . . « 3 » گونهء چهاردهم : بسا مىشود كه شتابزدگى و بىصبرى در بعضى از اشخاص مايهء ترك دعا كردن براى تعجيل فرج صاحب الزمان عليه السّلام مىگردد ، و بر اثر آن از نتايج و فوايدى كه در دعا براى تعجيل فرج هست محروم مىشود ، به سبب اين‌كه شخص مدّتى مديد به دعا كردن براى اين امر مشغول گرديده ، و اهل دعا و دوستى آن حضرت را نيز مىبيند كه به اين دعا مشغولند ، سپس مشاهده مىكند كه فرج و ظهور به تأخير افتاد و به خوشحالى و سرور نرسيد ، لذا به سبب كم‌صبرى و شتابزدگى در اين امر چنين مىپندارد كه آن دعاها در حاصل شدن مطلب او تأثيرى
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيه 15 . ( 2 ) . سورهء هود ، آيه 38 و 39 . ( 3 ) . كمال الدين ، 2 / 512 .