بيست و سوم : صدقه دادن به نيابت از آن حضرت عليه السّلام
و اين از نشانههاى مودّت و دوستى آن جناب و ولايت او است و بر خوبى و رجحان آن دلالت دارد آنچه در مدح صدقه دادن و نماز خواندن به نيابت از ساير مؤمنين وارد گرديده - چنانكه گذشت - زيرا كه مولاى مؤمنين افضل افراد آنان است ، و صدقه دادن از سوى او از صدقه دادن به نيابت از آنان بهتر و برتر مىباشد ، اضافه بر فحواى دليلى كه در مورد نيابت كردن از امام عليه السّلام در حج و طواف و زيارت و . . . وارد شده ، كه اگر كسى آن روايات و مانند آنها را جستجو نمايد رجحان داشتن انجام هرگونه عمل صالح به نيابت از آن جناب - صلوات اللّه و سلامه عليه - را خواهد دانست .
و سيد اجل على بن طاووس رحمه اللّه در كتاب كشف المحجة فرزندش را سفارش و امر كرده به انجام امورى كه مربوط به آداب و وظايف او نسبت به مولايمان صاحب الزمان عليه السّلام است ، تا آنجا كه گفته : « . . . پس در پيروى و وفادارى و تعلق خاطر و دلبستگى نسبت به آن حضرت عليه السّلام به گونهاى باش كه خداوند و رسول او صلّى اللّه عليه و إله و پدران آن حضرت و خود او از تو مىخواهند و حوايج آن بزرگوار را بر خواستههاى خود مقدم بدار هنگامى كه نمازهاى حاجت را به جاى مىآورى ، و صدقه دادن از سوى آن جناب را پيش از صدقه دادن از سوى خودت و عزيزانت قرار ده ، و دعا براى آن حضرت را مقدم بدار بر دعا كردن براى خودت ، و نيز در هر كار خيرى كه مايهء وفاى به حق آن حضرت است آن بزرگوار را مقدم بدار ، كه سبب مىشود به سوى تو توجه فرمايد و به تو احسان نمايد . . . . « 1 »
اضافه بر اينكه اين كار از اقسام صلهء امام عليه السّلام است ، و فضيلت صلهء امام عليه السّلام ان شاء اللّه تعالى خواهد آمد . و بر اين مقصود و بر اينكه صدقه دادن و مانند آن صله است دلالت مىكند خبر على بن ابى حمزه كه در وسائل و بحار و غير آن روايت آمده كه گفت : به حضرت ابو ابراهيم [ موسى بن جعفر عليه السّلام ] عرضه داشتم : از سوى زندگان و مردگان از خويشاوندان و دوستانم حج به جاى آورم و نماز بگزارم و صدقه بدهم ؟ فرمود : آرى ، از سوى او صدقه بده و نماز بگزار و به سبب صله و پيوندت نسبت به او پاداش ديگرى برايت خواهد بود . « 2 »
مىگويم : هرچند كه در سؤال از خويشاوندان و دوستان ياد نمود ، ولى بدون ترديد ذكر كردن اين دو مورد از جهت آن است كه انسان در غالب اوقات حج و صدقه و زيارت و كارهاى نيك
هامش
( 1 ) . كشف المحجة ، 152 و 151 ، فصل 150 .
( 2 ) . وسائل الشيعه ، 5 / 367 ، ح 9 .