خدايا ! و هر آن كس را كه سهمى از بازگشت به محبّتت برايش قرار ندادهاى و هركه در پى دشمنى با او است ، به [ دست ] او خوار گردان و هركس كه با خوارى او ، مىخواهد بر دين تو فساد ايجاد كند و جمع او را پراكنده سازد ، را به سنگ شكنندهات گرفتار كن و به خاطر كسى كه به جهت خودش ، با هيچ نزديك و دور و خويشاوند و بيگانه كينه و دشمنى ندارد و دشمنى او با خويش و بيگانه در راه تو است ، به خاطر او غضب كن ، البته تو بر او منّت دارى نه اينكه از او بر تو منّتى باشد .
خدايا ! پس همچنانكه او خود را در راه تو ، معرض آزار بيگانگان قرار داد و جان خويش را به خاطر حمايت از حريم مؤمنين ، به راه تو سپرد و شرّ ستمگران مرتدّ ترديدكننده را دفع كرد ، تا اينكه گناهانى كه آشكار شده بود مخفى داشت و آنچه علما پشت سر افكنده بودند - از امورى كه پيمان گرفته بودى آنها را براى مردم بيان سازند و كتمان نكنند - آشكار نمود و به اقرار به اطاعت تو ( يا تنها تو را اطاعت كردن ) و اينكه احدى از آفريدگانت را با تو شريك ننمايند - كه او بر امر تو برترى داده شود - دعوت كرد ، با چشيدن همه تلخىهاى خشم ، كه دلها را جريحهدار مىسازد و آنچه پياپى از غمها براى او پيش مىآيد و مصيبتهاى تازهاى كه پيوسته بر او فرو مىريزد و غصّههاى غير قابل تحمّلى كه از گلوها فرو نمىشوند و مردمان تاب كشيدن بار آنها را ندارند ، از جهت نظر افكندنى بر يكى از دستورات مخالفت شدهء تو ، كه [ به سبب حجاب غيبت ] تغيير و بازگرداندنش به آنچه خواستهء تو است ، از دستش برنمىآيد .
خدايا ! پس كمرش را با يارىات بربند و نسبت به آنچه پيش از اين نمىتوانست انجام دهد ، يعنى دور راندن چراكنندگان در نعمتهايت ، دستش را بازگردان و نيرويش را با تأييدت گسترش بخش و ما را با محروم شدن از انس به او ، به وحشت مينداز و او را از آرزوى صلاح فراگيرندهء اهل آيين او و عدالت آشكارشونده در امّتش باز مدار .
خدايا ! و به جهت آنچه از امر تو بپاداشته ، در ايستگاه حساب ( روز قيامت ) جايگاهش را و الا قرار ده ، و پيغمبرت محمد - كه درود تو بر او و آل او باد - را به ديدارش شاد گردان و نيز پيروان دعوت آن حضرت را ( به ديدار او ) مسرور ساز و بر آنچه از امرت كه مىبينى او به پاى مىدارد ، پاداشش را افزون كن و نزديك بودنش را نسبت به خويش ، در زندگانىاش آشكار فرماى و به بيچارگى ما در غيبت او و سر فرود آوردنمان براى كسى كه به وجود آن جناب او را خوار مىداشتيم ، چون چهرهاش را از ما پنهان ساختى بر ما رحم كن ؛ و نيز كسانى كه دستهاى ما بر آنها باز بود تا از عصيان تو آنان را بازداريم ، دستهايشان را بر ما گستردى و بعد از اجتماع و الفت در زير سايهء عنايت او پراكنده شديم و افسوسمان را به هنگام مرگ ، به جهت اينكه توفيق يارى او نصيبمان نشد و درخواستمان حقوقى را كه ضايع گرديده و قابل تدارك نيست ، رحم كن .
مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: ميرزا محمد تقي الأصفهاني
ص١٢٧