عليك سهل يسير و أنت أرحم الرّاحمين و صلّى اللّه على سيّدنا محمّد [ النّبيّ ] و آله الطّيّبين الطّاهرين الأبرار [ و سلّم تسليما ] »
حمد مخصوص خداوند است به جهت شكر نعمتهايش ، و به خاطر استدعاى فزونىاش و خالص شدن تنها براى او به عنايت او و به ذات اقدسش پناه بردن ، از اينكه كفران نعمتهايش انجام گردد ، و به عظمت و كبريايىاش الحاد شود ، حمد كسى كه مىداند آنچه نعمت دارد ، از پروردگارش مىباشد و هرآنچه از عقوبت او به وى مىرسد ، بر اثر كارهاى ناشايست خودش و از دست اعمالش مىرسد . و درود خداوند بر حضرت محمّد بنده و رسول او ، برگزيدهء از خلقش و وسيلهء مؤمنين به سوى رحمت الهى ، و بر آل او عليهم السّلام كه ولىّ امر اويند .
خدايا ! تو به فضلت فرا خواندى و به دعايت امر فرمودى و براى بندگانت اجابت دعا را ضمانت كردى ، و هركس كه با رغبت به سوى تو آمد و حاجت به درگاه تو آورد ، نااميد نساختى و هيچ دست حاجت خواهى را خالى از عطايت بازنگردانيدى و از بخششها و مراحمت نااميد نفرمودى ، و كدام روندهاى به درگاه تو روى آورد و تو را نزديك نيافت ، يا كدام واردشونده بر تو وارد گرديد و موانعى او را از رسيدن به تو بازداشت ؟ ! بلكه كدام كاوشگر از فضل تو به فيض جود تو سيراب نگشت و كدام تلاشگر افزونخواه از عطاى سيلآساى تو نوميد بازگرديد ؟ !
خدايا ! و من با درخواستم به سوى تو روى آوردهام و درر فضل تو را با دست مسألت خويش كوبيدهام ، و دلم با خشوع بيچارگى با تو راز همىگويد و تو را بهترين شفيع خودم نزد تو يافتهام ، هر حاجت كه برايم پديد مىآيد ، پيش از آنكه به انديشهام راه يابد يا از ذهنم بگذرد ، مىدانى . پس اى پروردگار ! دعايم را به اجابت مقرون و متّصل گردان و درخواستم را با رسيدنم به مقصود همراه ساز .
خدايا ! و همانا انحراف فتنهها ما را فراگرفت و پردهء حيرت بر ما فرو افتاد و خوارى و كوچكى بر سر ما كوفته شد ، و كسانى كه در امر دين تو امانتدار نيستند ، بر ما حكومت كردند و امور ما را كانونهاى ابنه در ربودند ؛ كسانى كه حكم تو را تعطيل گذاشته و به از بين بردن بندگان و به فساد كشيدن بلاد تو اهتمام نمودهاند .
خدايا ! و به درستى كه حقّ ما ، پس از تقسيم شدن در دست غاصبان متداول گشت و حكومت بر ما ، پس از مشورت به چيره شدن و زورمندى واقع شد و پس از آنكه برگزيدهء امّت بوديم ، ميراث آنها شديم كه وسايل لهو و بازيگرى با سهم يتيم و بيوه خريدارى گرديد و اهل ذمّه بر مردم مؤمن حكومت يافتند و فاسقان هر قبيله عهدهدار امور آنان گشتند ، كه نه دفاعكنندهاى هست ، تا آنها را از هلاكت دور سازد و نه سرپرستى كه به آنان ، با ديدهء مهر بنگرد و نه صاحب مهربانى كه جگر تفتيده را از گرسنگى برهاند و آن را سير كند . پس آنان با خوارى در خانهء گمشدهاى واقع شدهاند و گرفتار فقر و همنشين اندوه و ذلّت مىباشند .
مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 124
مساهمون: ميرزا محمد تقي الأصفهاني
ص١٢٤