تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
خدايا ! و او را از آنچه بر وى از آن ترسيده مىشود ، در امان بدار و تيرهاى نيرنگى كه دشمنان به سوى او و شريكان در امر او و يارانش بر فرمانبردارى پروردگارش متوجّه مىسازند ، از آنان دور گردان ، [ يارانى ] كه سلاح و دژ و پناه‌گاه و مايهء انس او قرار داده‌اى ، آنان كه خاندان و فرزندان خويش را ترك گفتند و در وطن قرار نگرفتند و بسترهاى راحت را واگذاشتند ، از تجارت‌هايشان روى برگرفتند و به زندگى دنيوى و امر معاش خود بىاعتنا شدند و بىآن‌كه از شهر و ديارشان غايب ( و يا بىنياز ) شده باشند از مجالسشان دور ماندند و با افراد بيگانه‌اى كه در امرشان آنان را يارى كنند هم‌پيمان گشتند و نزديكانشان را ، كه از آنان و شيوه‌شان روى تافتند ، ترك نمودند و پس از پشت به هم كردن و جدايى در روزگار ، باهم الفت گرفتند و از وسايل مربوط به زندگى ناچيز و گذراى دنيا يك‌باره بريدند . خدايا ! پس آنان را در امان محكم خويش بسپار و در سايهء حمايتت قرار ده و آزار هركس از بندگانت كه قصد دشمنى با ايشان را دارد ، از آنان بازگردان و از جهت دعوتشان به سوى تو ، كفايت و يارى و تأييد و پيروزىات را نسبت به آنان بسيار ساز و با يارى و تأييدت آنان را مدد ( يارى ) كن و با حقّ آنان باطل هركس كه مىخواهد نور تو را خاموش سازد ، نابود گردان . خدايا ! و هر شهر و ديار و تمام آفاق و اقطار را از قسط و عدل و رحمت و فضل آكنده ساز و بر آنچه سزاوار كرم و جود تو است ، آن‌چنان‌كه بر بپاخاستگان به قسط از بندگانت منّت نهاده‌اى و از ثوابت برايشان ذخيره فرموده‌اى ، اينان را پاداش عطا كن ، آن‌چنان‌كه درجاتشان را بالا برى ، كه البته تو آنچه بخواهى انجام مىدهى و آنچه اراده كنى حكم مىفرمايى ؛ و درود خداوند بر برگزيدگان از خلقش حضرت محمد و خاندان پاكيزه‌اش باد . خدايا ! چنين مىيابم كه اين دعوت دلالت و بركاتش محو گرديده و نيز احتجاج به آن زايل گشت . خدايا ! من ميان خودم و تو موارد شبهه‌ناكى را مىيابم ، كه مرا از تو جدا مىسازند و كارهاى ناپسندى ، كه از اجابت تو بازمىدارند و من به يقين دانسته‌ام كه بندهء تو ، جز با همراهى توشه ، به سوى تو رهسپار نگردد و تو از خلق خويش پوشيده نمىمانى ، جز اين‌كه كارهاى آنان ، ايشان را از تو محجوب مىسازد ؛ و البته دانسته‌ام كه توشهء رهرو به سوى تو ، ارادهء نيرومندى است كه تو را به آن اختيار مىكند و به وسيلهء آن در راهى كه به تو منتهى مىشود ، واقع مىگردد . خدايا ! و به درستى كه با ارادهء قوى ، دلم تو را ندا مىكند و زبانم با شناخت حجّتت باقى نعمتت و آنچه از اراده‌ات فراهم آيد ، را مىخواهد . خدايا ! پس من از تو بريده نشوم و حال آن‌كه به تو روى مىآورم و از تو رانده نگردم ، درحالىكه در جستجوى تو هستم .