مىگويم : اينها قسمتى از اخبار است كه بر وجوب محبّت اوليا و دوستان خدا دلالت دارد ، و چون اين مطلب روشن شد ، مىگويم : ترديدى نيست كه هرچه ايمان كاملتر باشد ، محبّت نسبت به اهل ايمان هم شديدتر خواهد بود ، و هرچه مؤمن كاملتر باشد شايسته است كه محبّت نسبت به او شديدتر و بيشتر باشد ، زيرا كه اين محبّت به سبب ارتباط ايمانى است كه بين مؤمنين وجود دارد .
با اين بيان واجب است كه محبّت تو نسبت به امام زمانت كه اصل و گيرهء ايمان و كوه ولايت و قلهء آن است شديدتر و قوىتر از محبّت نسبت به تمام مؤمنين باشد ، بلكه بايد آن حضرت را از پدر و فرزند و بلكه از خودت هم بيشتر دوست بدارى چنانكه آيهء شريفهء :
قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ ؛
« 1 » بگو چنانچه پدران و فرزندان و برادران و همسران و خويشاوندان و اموالى كه جمع كردهايد و تجارتى كه از كسادى آن مىترسيد ، و منزلهايى كه خوشايند شما است را ، از خدا و رسول او و جهاد در راه او بيشتر دوست داريد ، پس منتظر باشيد تا خداوند امر حتمى و نافذش را جارى سازد . بر آن دلالت دارد ، و نيز حديثى كه در دار السلام و غير آن از علل الشرايع منقول است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : هيچ بندهاى ايمان نمىآورد تا اينكه من نزد او از خودش محبوبتر باشم ، و به عترت من از عترت و بستگان خودش بيشتر محبّت داشته باشد ، و خاندان مرا از خاندان خودش بيشتر دوست بدارد ، و ذات من نزد او از ذات خودش محبوبتر باشد . « 2 »
نكته : پوشيده نيست كه محبّت امرى است قلبى و كيفيتى است نفسانى ، ولى آثار و نشانههاى آشكارى دارد كه به وسيلهء آنها درجات و مراتب محبّت تو نسبت به محبوب شناخته مىشود ، از جمله آن نشانهها اينكه : اگر از نظرت غايب شود در دعا كردن براى او اهتمام بورزى ، و اگر مصيبتى برايش رخ دهد براى او غمگين شوى ، مگر نمىبينى كه هرگاه فرزند شايستهء خوشروى وارستهاى داشته باشى و آن فرزند به سفرى برود كه جايش را ندانى ، هيچ ساعتى از شب و روزت از فكر او بيرون نمىروى و پيوسته برايش دعا مىكنى ، و از مؤمنين و صالحين تقاضا مىكنى كه براى او دعا كنند ، آيا اين كار جز به خاطر محبّت و علاقه شديد است ؟ بنابراين اى
هامش
( 1 ) . سوره توبه ، آيه 24 .
( 2 ) . علل الشرايع : 140 .