فصل سوم : شباهت به حضرت سيد الشهداء امام حسين عليه السّلام
در امور بسيارى اين شباهت وجود دارد ، از جمله :
1 - شدّت اهتمام در ياد كردن آنها در قرآن كريم و سنّت پيغمبران و كتابهاى آسمانى ؛ چنانكه بر پژوهشگران پوشيده نيست ، و اگر بخواهيد بر قسمتى از آنها اطلاع يابيد به كتابهاى « المحجّة فيما نزل من القرآن في الحجّة عليه السّلام » « 1 » و مجلّد دهم بحار و تفاسير و غير اينها مراجعه كنيد .
2 - اهتمام پيغمبران گذشته به گريستن براى حضرت امام حسين عليه السّلام و برپا نمودن مجالس سوگوارى و مرثيه پيش از شهادت آن جناب ؛ كه نظير اهتمام امامان گذشته است در دعا كردن براى فرج مولى حجّة بن الحسن - عجّل اللّه فرجه الشريف - و طلب ظهور آن بزرگوار پيش از وقوع غيبت .
3 - شدّت اهتمام هردو ( امام حسين و امام عصر 8 ) در امر به معروف و نهى از منكر ؛ چنانكه سالار شهيدان حسين بن على عليهما السلام در اين امر ملاحظهء تقيّه را نكرد و اين از ويژگىهاى آن حضرت است ، مولى حضرت حجّت عليه السّلام نيز همينطور است كه در حرف نون مطالب مناسبى خواهد آمد ان شاء اللّه .
4 - نبودن بيعت طاغوت زمان بر آن دو ؛ كه در اوصاف امام حسين عليه السّلام آمده كه روز عاشورا به آن حضرت عرض شد : به حكم و حكومت عموزادگانت سر فرودآور . فرمود : « لا و اللّه لا أعطيكم بيدي إعطاء الذّليل و لا أفرّ فرار العبيد » ؛ به خدا قسم كه هرگز دستم را از روى خوارى و ذلّت به شما ندهم و مانند بردگان فرار نمىكنم . آنگاه با صداى بلند فرمود : اى بندگان خدا ! من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه بردم اگر قصد آزار و سنگسار مرا داريد ، و به پروردگار خود و شما پناه مىبرم از هرمتكبرى كه به روز حساب ايمان نداشته باشد . و نيز ، آن حضرت فرمود : مرگ در حال عزّت بهتر از زندگى با ذلّت است .
در بحث علل غيبت حضرت حجّت عليه السّلام نيز مطالبى كه دلالت بر مقصود داشت ، گذشت .
5 - بالا بردن به سوى آسمان ؛ فرشتگان هردو بزرگوار ( امام حسين و امام قائم عليهما السلام ) را به اذن خداوند متعال به آسمان بالا بردند ، چنانكه در شباهت حضرت قائم - عجّل اللّه فرجه الشريف - به ادريس گذشت .
هامش
( 1 ) . سيماى حضرت مهدى در قرآن به قلم همين مترجم بارها منتشر شده است .