شجاع و سرشار از حسن نيت هستند . اشكال كار در اين است كه به خصوص در فصل زمستان خارج كردن آنها از كانون خانوادگى هميشه به آسانى صورت نمىگيرد . اين سپاهيان را به كارهاى گوناگون مىگمارند ولى در مواقعى كه از پشتيبانى افواج زبده برخوردار نباشند هيچگاه زياد خوفناك نيستند و تنها در اينگونه موارد است كه حس رقابت آنها برانگيخته مىشود و با حرارت مىجنگند . اسب و سلاح آنها مانند ساير دستههاى سوارنظام و مواجب آنها پانزده تومان و سه خروار جنس در سال است . شغل آنها قابل انتقال به فرزندانشان مىباشد و موقعى كه نخواهند يا نتوانند به جنگ بروند كافى است كه پسران ، برادرزادهها و يا يكى از اقوام خود را به جاى خود بگمارند و از اين طريق موجبات رضايت روسا را فراهم بنمايند زيرا در ايران قابليت افراد مطرح نيست ، بلكه كثرت آنها موردنظر است .
با اين حال آتلى ولايت اروميه يعنى افشارها را بايد مستثنا نمود ، زيرا بر خلاف ساير افواج كه دچار بىنظمى هستند وضع آنها خيلى مرتب است . افراد منتخب اين فوجها علاوه بر آنكه داراى اسب و سلاح خوب هستند ، فرماندهانشان نيز شجاع و دليرند . اين وضع خاص چندين دليل دارد :
اولا آنها از نژاد تركمن هستند و خيلى بيشتر از ايرانيها به معنى واقعى به حرفهى سپاهيگرى رغبت دارند . ثانيا چون زادبومشان در مرز واقع است چنانچه نتوانند موقعيت خود را به خوبى حفظ كنند دايما در معرض تجاوز كردها و تركها قرار خواهند گرفت .
علاوه بر اين ، از آنجا كه از ازمنهى بسيار قديم به حق شهرت اين را داشتهاند كه بهترين و شجاعترين سواران ايران هستند علاقهى زياد دارند صحت اين عقيده را به ثبوت برسانند و از اينرو حاضرند از ضروريات زندگى صرفنظر نمايند و در عوض با اسبهاى خوب و سلاحهاى عالى كه غالبا تمام داراييشان را تشكيل مىدهد خود را نشان بدهند .
اضافه مىكنم كه ترس از دست دادن اسبها و سلاحها غالبا تهور شجاعترين سربازان را خنثا مىكند .
سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 263
مساهمون: گاسپار دروويل
ص٢٦٣