مطلا كارى شده كه دور آن با حلقههاى زنجير فولادين تزيين يافته است . اين حلقهها كه تا روى شانهها پايين مىآيد ، گردنشان را حفظ مىكند . زره آنها هم به صورت پيراهنى است كه مانند دورهى كلاهخود از زنجير درست شده ، منتها براى اينكه خيلى سنگين نشود آستين پيراهن كوتاه و تا آرنج است . سپر گردى در دست چپ دارند و بازوبندى كه به دستكش آهنى منتهى مىشود دست راست آنها را حفظ مىكند . نيزههايى كه به كار مىبرند فوق العاده سبكند . جنس نيزهها معمولا از چوب بامبوى قابل انعطاف است و در نوك آن آهن تيزى قرار دارد . طول نيزهها 14 تا 15 پا مىباشد .
چوب نيزهها به قدرى سخت است كه بريدن آنها حتى با تيزترين شمشيرها به آسانى ميسر نيست . قزلباشها نيزه را مانند اروپاييها در زير بازوى راست خود نگاه نمىدارند بلكه آن را طورى بالاى سر خودشان بلند مىكنند كه به نظر مىآيد مىخواهند آن را به مسافت زيادى به جلو پرتاب بكنند .
موقعى كه قزلباشها با تركها سروكار دارند از اين سلاح منحصرا براى پريشان كردن آنها استفاده مىكنند و همين كه قشون ترك منهزم گرديد شمشيرهاى خود را مىكشند و در اين حال بسيار خطرناك هستند زيرا كمتر كسى پيدا مىشود كه بتواند شمشير را مانند آنها به كار ببرد .
شاهزاده به قزلباشها مانند ساير سوارهاى چريك يكبار براى هميشه سلاح و اسب مىدهد . آنها مجبورند در صورت از كار افتادن اسب يا مردن آن با پول خود عوضش را بخرند مگر آنكه اسب در نتيجهى عمليات جنگى از بين رفته باشد كه در اين صورت پادشاه يا اسبهاى ديگرى به آنها مىدهد و يا براى هر اسب بيست تومان مىپردازد كه عوضش را بخرند .
مواجب آنها بيست و چهار تومان است كه براى خرج معاش و نگاهدارى اسبهايشان پرداخت مىشود . علاوه بر اين مبلغ سالانه مقدار سه يا چهار خروار جنس هم به عنوان كمكخرج دريافت مىدارند .
دومين افراد سوارنظام غلامها هستند كه قبلا دربارهى آنها
سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 260
مساهمون: گاسپار دروويل
ص٢٦٠